Bana gelince ruhumu kapattım. Artık kimseye, neye inandığımı, ne düşündüğümü ve neyi sevdiğimi söylemiyorum. Bu korkunç yalnızlığa mahkum olduğumun bilincinde, herhangi bir fikir ileri sürmeden bakıyorum olaylara. Fikirler, kavgalar, zevkler, inançlar, hiçbiri umurumda değil! Kimseyle bir şey paylaşmadığımdan, her şeye de ilgimi kaybettim, Fikirlerimi göstermeden, keşfedilmeden yaşıyorum. Günlük konuşmalar için sıradan cümlelerim ve konuşma ıstırabına katlanmak istemediğimden "evet" diyen gülüşüm hazır.