Bunun adına məhəbbət deyirlər. Mənə elə gəlir ki, bu tipli münasibətlərdə "məhəbbət" sözünü işlətmək də yerinə düşmür, - çünki bu nə isə uçan, buxarlanan yox, həm də həll edilən bir şeydir. Zaman keçir, daş kimi quru şeylər də yumşalır və həll edilir, alkoqol, pul, gündəlik zəhlətökən həyat və bu kimi başqa şeylər məhəbbət deyilən şeyi muma döndərir, yəni içinə alıb həll edir, sonra özü də itir.
Və həqiqətən, əgər Yevgeni İrtenev ruhi xəstədirsə, onda bütün qalan adamlar da ruhi xəstədirlər, özü də ruhi xəstələrin ən ağırlarındandırlar - onlar, şübhəsiz, elələrindəndilər ki, başqalarında dəlilik əlamətləri görür, özlərində isə görmürlər.