Özlem DALGIN
@lemmer
Şu anda okuduğu kitaplar
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Bu "Yaşamak" değil "Hayatta Kalmak"1000Kitap
Not:Spoiler içerir.(Spoiler kelimesini kullanmak istemezdim ama Türkçe karşılığını net bulamadım.)
"Yaşamak" kitabına başladığımda, ana karakter Fu Gui'ye karşı derin bir öfke duydum. Elindekinin kıymetini bilmeyen, ailesine karşı duyarsız ve bencil tavırları beni o kadar sinirlendirmişti ki, kitabı bitirene kadar ona olan bu hissim değişmedi. Ancak hikaye ilerledikçe, Fu Gui'nin yaşadığı korkunç trajediler ve ardı ardına gelen kayıplar, onun bohem hayatından sonra aile olmanın değerini anlamasını sağladı.Geç de olsa aile olmanın bilincine vardığı için kitabı bitirince onu affettim.(Öküzün hayatını kurtardığı için de affetmiş olabilirim )
Kitap, bana "yaşamak" ile "hayatta kalmak" arasındaki ince çizgiyi gösterdi. Fu Gui'nin, hayatının her anında mücadele etmek zorunda kalması, bir lokma ekmek için bile ne kadar zorluk çektiğini okumak içimi acıttı. Özellikle o dönemdeki sağlık sisteminin acımasızlığı ve insan hayatının ne kadar ucuz olduğu, beni derinden sarstı. Oğlunun kan verirken hayatını kaybetmesi gibi sahneler, gözyaşlarımı tutamadığım anlardan biriydi.
Ancak kitabın tamamı hüzünden ibaret değildi. Sağır ve dilsiz olan kızının evlendiği bölüm, bana büyük bir umut verdi. Özellikle damadın sivrisinekler hamile eşini ısırmasın diye kendini feda etmesi, sevginin sadece sözlerle değil, eylemlerle de ne kadar güçlü bir şekilde ifade edilebileceğini gösterdi.
"Yaşamak," Çin'e özgü bir hikaye gibi görünse de, yoksulluk, siyasi karmaşa ve aile bağlarının zorlu sınavlardan geçmesi gibi evrensel temaları ele alması beni çok etkiledi.Benim ülkemde de, başka ülkelerde de belli dönemlerde benzer olaylar yaşanmıştır.
Kitabın bu kadar okunmasının sebeplerinden biri de güçlü konusunun yanında bence dili.Yu Hua'nın yalın ve akıcı dili sayesinde, kitabı okurken kendimi
Ben Değil Biz (Anlamaya çalıştığım bir kitap)1000Kitap
❝ Eğer rastlantısallığın arkasındaki nedenselliği ortaya koyarsak aslında tesadüflerin birer ihtimal olmadıkları anlaşılır.❞
Gabriel Garcia Marquez
Bu kitabı bitirdiğimde aklımda tek bir ana fikir kaldı:
"Ben"den "biz"e odaklandığımızda hayat daha güzel olabilir. İnsanı merkezden alıp yaşamı merkeze koymak, belki de aradığımız daha güzel yaşamın anahtarıdır. Yazarın bu değerli düşüncesi, beni derinden etkiledi. Ancak ne yazık ki, bu fikri tam olarak kavrayabilmek için verdiğim çabanın beni yorduğunu söylemeliyim.
Kitabın ilk yarısı, dili ve uzun cümle yapısı nedeniyle okuma sürecimi zorlaştırdı. Her ne kadar yazarın alanında yetkin ve uzman olduğunu bilsem de, bir okuyucu olarak kavramları tam anlamıyla içselleştirmekte zorlandım. Kimi zaman bir profesörün öğrencisinin seviyesine inememesi gibi bir durum hissettim. Bu durum, yazarın yetkinliğinden ziyade, konuya henüz tam hakim olamayan kendi seviyemden kaynaklanıyor gibi geldi.
Ancak kitabın ikinci yarısında anlatılanlar, tam da bu zorlukları aşmama yardımcı oldu. Örnekler ve somut anlatımlar daha anlaşılır ve ilgi çekiciydi. Bu bölüm, kitabın ana fikrinin gerçek hayatta nasıl karşılık bulduğunu görmemi sağladı ve ilk bölümün karmaşıklığını bir nebze olsun dengeledi.
Açıkçası, kitap beni bu konudan biraz soğuttu ve devamını araştırmaktan bile alıkoydu. İnce bir kitabı bu kadar uzun sürede ve zorlanarak okumak benim için üzücü bir deneyim oldu. Yine de, belli bir zaman sonra belki de daha dinlenmiş bir zihinle tekrar okumayı düşünebilirim. Çünkü kitabı sevdiğim ve güzel kitaplar tavsiye ettiğini bildiğim 
Metin Özdamarlar hocam vesilesi ile okudum.Onun tavsiyelerine güveniyorum.
İnsanı düşündüren bir kitap olduğu kesin. Özellikle ikinci yarısı için okunabilir.Kitap boyunca bir çok
Metin Özdamarlar hocam vesilesi ile okudum.Onun tavsiyelerine güveniyorum.
İnsanı düşündüren bir kitap olduğu kesin. Özellikle ikinci yarısı için okunabilir.Kitap boyunca bir çokBaşarıya Giden Yol, Başarısızlıktan Geçer1000Kitap
Kitap , son zamanlarda okuduğum en sarsıcı ve bir o kadar da içten kitaplarından biri oldu. Kitabın adı bile alışılagelmiş düşüncelere meydan okuyor çünkü bizlere hep "Çok çalış, başarılı ol." denilirken o başarısızlığın da en az başarı kadar değerli bir tecrübe olduğunu anlatıyor.
Kitap, bir başarısızlık hikâyesiyle(Kime göre , neye göre başarısızlık?O tartışılır.) başlıyor ve devamında yazarın kendi başarısızlıkları ve tecrübeleriyle devam ediyor. Kendi hayatına dair anlattıkları, profesör unvanını bir kenara bırakıp, bizden biri gibi konuşmasıyla beni çok etkiledi. Akademik kariyerini kullanarak büyüklük taslamak yerine, kendi hatalarını ve düşüşlerini büyük bir içtenlikle paylaşması, kitabın en güçlü yanlarından biriydi.(Hele bir Sarar takım elbise anısı var,okumalısınız.Çoğu kişinin vardır öyle kenarda bekleyen bir takımı.)
Kitabın beni en çok düşündüren noktası, genç yaşlarda okunup okunmaması gerektiği oldu. Kızım bu yıl üniversiteli olacak.Ona okuttursam mı , okutturmasam mı , kararsız kaldım . "Kalk,Çalış, Başarısız Ol" yirmili yaşlarda mı yoksa otuzlu, hatta kırklı yaşlarda mı okunmalı bilemiyorum. Çünkü bu yaşlarda insan, hayata dair daha fazla deneyim kazanmış, başarısızlıkların tadını acısıyla , tatlısıyla öğrenmiş oluyor. Bu noktada kitap, adeta geriye dönüp hayatına bakmanı sağlıyor ve "Evet, bu gerçekten de böyle." dediğin anlar yaşatıyor. Gençlere bir umutsuzluk verir mi bilmiyorum ama deneyimli okurlar için çok daha faydalı olduğunu düşünüyorum.
Kitapta beni en çok etkileyen bölüm, başarısızlığın yalnızca kişisel çabalara bağlı olmadığı tespitiydi. Bize hep "Yeterince çalışırsan başarırsın." algısı aşılanır.(Biz de öğrencilemize böyle aşılıyoruz mesele.Kendimi bir sorguladım kitabı okurken.) Oysa bazen ne kadar çok çabalarsak çabalayalım,
