Lemony
@lemony_snicket
tıp fakültesi
27 Haziran
94 okur puanı
Kasım 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Bitirdim, sonunda bitirdiimm!! Biraz elimde süründü diyebiliriz, bazı günler canım hiç okumak bile istemedi ama sakın kitabın kötü olduğunu düşünmeyin. Kayıp Kahraman şa-ha-ne!!
Olaylar aynen şöyle başlıyor: Jason gözlerini bir lise servisinde açıyor ama kim olduğuna dair zerre fikri yok. O kadar ki adını bile hatırlamıyor. Buna rağmen omuzlarında çok ağır bir yük var. Kıyametin kopup kopmaması resmen Jason ve arkadaşlarına bağlı. Ha bu arada akadaşlarından biri sevgilisi olduğunu söylüyor, diğeri ise en yakın arkadaşı. Jason'ın onlara inanmaktan başka çaresi yok gibi ama bir yandan da her şey yanlış geliyor. Oraya ait olmadığını iliklerine kadar hissediyor. Kim olduğunu acilen çözmesi gerek.
Melez Kampı'na gelirsek tanrıların sözlerini tuttuğunu görüyoruz. Sahipsiz melez kalmıyor, kampta kulübe sayısı artıyor vesaire vesaire. Ama Annabeth için kampta işler pek de iyi gitmiyor. Percy kayıp. Akıllarına gelen her yere bakıyorlar ama yok. Bir gece aniden sırra kadem basıyor.
Eveeet arkadaşlar, benim kitap hakkındaki düşüncelerime gelirsek: ben beğendim ya ama maalesef Kayıp Kahraman'ı okurken bir PJ ve Olimposlular'ı okuduğum kadar heyecanlanmadım veya gülmedim. İlk serideki karakterlere o kadar alışmış ve bağlanmışım ki onların bu kitapta olmaması veya bir başta bir sonda birer bölüm bulunmaları beni üzdü. Percy'nin o esprili diline, Kıvırcık'ın stres anlarına, Clarisse'in atışmalarına, Annabeth'in olaylara el atıp taşları yerine yerleştirmesine ve arkadaşlarına yol göstermesine falan alıştıysanız benim gibi, eh bu kitapta biraz boşluğa düşebilirsiniz. Yine de bu seriye de bir şans verip okumaya devam edin, içimden bir ses serinin devamının deli manyak bir şey olduğunu söylüyor.
Bu sıralar Olimpos karışık, aman dikkat edin de tanrıların dikkatini üzerinize çekmeyin.
Reklam
"Çok tatlısın. Ama güzellik, kişinin kendine yakışan en doğal hali
bulmasıdır. Mükemmel olmak için kendini mükemmel hissetmen gerekir. Olmadığın biri gibi olmaktan kaçınmalısın. Bu, bir tanrıça için çok zor bir şey. Çünkü bizler çok çabuk değişiriz."
Bir maceranın daha sonuna geldik. Bu seriyi ikinci okuyuşumdu. Aradan seneler geçmesine rağmen beni tekrardan kendisine bağlamayı başardı.
Size de öyle oluyor mu bilmiyorum ama Percy Jackson bana biraz Harry Potter havası da veriyor karakter bakımından. İkisi hakkında da bir kehanet var, ikisinin de zaafları aynı (arkadaşlar), ikisi de kendini feda etmeye hazır ve görevin sonunda ölmesi gerektiğini düşünüyor... bu listeyi uzatabilirim daha. Ama bir yandan da inanılmaz farklılar. Ve ben bu iki seriyi de delicesine seviyorum.
Son Olimposlu çok güzeldi. Yer yer güldürdü yer yer gözlerimi doldurdu. Sayfalar sular seller gibi aktı ve mutlu sona vardı. Melezlerimiz birkaç aylığına rahat edebilirler. Ama Rachel yeni bir "büyük kehanet" yumurtladı. Bakalım Olimpos Kahramanları'nda bizleri neler bekliyor.
Keyifli okumalar :))
"Hey, Koç Süperkeçi, her ne isen, Grand Canyon'dan aşağı yuvarlanıyordum be Daha ne mücadele istiyorsun?!"
Reklam