OKUNMALI
İnce Memed'i neden şimdiye dek okumadım bilmiyorum. Fazla şöhretinden mi yoksa kitabın uzunluğundan mı? Ben kalın kitapları severim aslında. Ama bir önyargım vardı İnce Memed'e karşı. Ama okuyunca bir başka düşünmeye başladım. Yaşar Kemal'in uzun uzun anlatışı, beni İnce Memed'in hayatının içine çekti. Anadolu'yu, Çukurova'yı, Torosları anlamamı sağladı. Eşkiyalık nedir, ağalık nedir? Bir insanı eşkiyalığa sürükleyen etkenler... Benim vatanımda beni bana anlattı İnce Memed. İyi ki de okumuşum.
Kitap Tamircisi kitabını kopyalamış
2 hafta önce şans eseri elime geçince okudum ki ne göreyim ömür Kurt'un Kitap Tamircisi kitabından birçok iz var kitapta. Hatta bazı cümlelerin aynı olduğunu anladım. ama buradaki hikâye kitap tamiri ve doğa anlatımı değil. sanırım yazan kişi, Kitap Tamircisi'ni çok beğenmiş ki ben de çok beğenmiştim, aralara o kitaptan bazı yerler serpiştirmiş. 76ncı sayfadaki “Serçe ürkekliğinde kitabı raftan çekti. Onu masaya koydu. Uzun süredir açılmamış olacak ki, büyük bir toz bulutu kalktı kitaptan. Yoğun bir şekilde küf kokuyordu” cümleyi okuyunca aaa Kitap Tamircisi dedim. çünkü Kitap tamircisi'nde çok beğenip altını çizdiğim yerlerden biriyi şu: “Ellerini bir serçe ürkekliğinde ona doğru uzattı. Yıllarca açılmamış bu kapak kaskatı kesilmişti. Her yanı toz toprak içindeydi. Belki bir sandığın dibinden çıkmıştı belki tavan arasından, belkide eski bir gömüden. Kitap küf kokuyordu. Muhsin dede derince bir nefes aldı ciğerlerine doldurduğu havayı bir üfürükle kitabın üzerine saçtı. Küçük bir toz bulutu havalandı, sonra hafifçe dağılıp gözden kayboldu” cümlesiyle aynı değil mi? Kitap Tamircisi kitabında Süleymaniye kitap hastanesinden emekli Muhsin dede'yi anlatıyor. Heralde tesadüf ki Kırık kalpli kitaplar kütüphanesinde de "bazen yanlışlıkla zarar görürse bir kitap Kitap Hastanesi’ne götürülürdü. Kitap hastanesi mi? dedi Selin şaşırarak. Evet hasar gören kitapların iyileştirildiği yermiş..” dedi ninova!" Bu kadarı da tesadüf olamaz herhalde.
Çocuk edebiyatında bile böyle hırsızlık olaylarının olması çok üzücü. bir de Altın Kitaplar gibi köklü bir yayınevinden çıkmış. Olmamış.
Neden okudum ki ben bu kitabı şimdi?
Puan vermedi
Seray Şahiner'in okuduğum ilk kitabı ve başka kitabını okumaya da gerek bırakmadı. 23 Nisan'ları aşağılayan, insanların ilişkilerini vıcık vıcık hale getiren, cinsellikten bile soğutan bir kitap. Kitabı yazan kişi kendi anılarını da yazmış "deneme" yazılarında. Annesinden babasından arkadaşlarından yaşadığı çevreden söz ediyor. Politik geçmişe de bolca lafı var. Ayrıca vıcık vıcık bir cinsellik anlayışı var. mesela kitapta ergenliği anlatırken "Erkeklerin arasında bir 31 lafı dolaşıyordu. Erkekler pipilerini 31 kere sıvazlayınca beyaz bir sıvı geliyormuş" gibi cümleler kurmuş. Kimine göre "büyük edebiyat" bu herhalde ama bana göre değil.