Cemal Süreya zamanında ne güzel özetlemiş şu anki halimizi;
“Nasıl bir his biliyor musun, oda geniş ama sığamıyorsun, bak kapı orada ama çıkamıyorsun, pencere açık ama nefes alamıyorsun, bir şeyler düğüm düğüm dizilmiş boğazına ama ne yutabiliyorsun ne atabiliyorsun..”
Her şey yolunda giderken, hayatım düzene girdi diye düşünürken, aniden bir his belirir göğüs kafesinin ortasında biliyorsun o hissi. Bir his işte; bir şey yok, bir şey eksik hissi. Her şey tamamdır ama bir şey yoktur. Ne olduğunu bulamazsın ama yoktur işte. Sen o yokluk hissisin.