Yeliz
@leonunbitkisi
357 okur puanı
Mayıs 2019 tarihinde katıldı
Maksim Gorki Otobiyografik ÜçlemeEdebiyat
“Benim Üniversitelerim” Maksim Gorki’nin otobiyografik üçlemesinin son kitabıdır. Üçlemeye büyük usta “Çocukluğum” kitabıyla başlıyor.
Hayatının büyük dönüm noktalarını, daha acının ne olduğunu tam olarak anlayamazken üstüne yüklenen tüm acıları, kayıpları, çocuksu öfkesini, hayatı anlama çabasını, insanların merhametsizliklerine rağmen çırpınışlarını görüyoruz. Kitapta durup durup “Bu gerçek olmamalı.” dediğim yerler oldu. Zulüm, yokluk ve sayısız acıyla birlikte bence bir yaşam savaşıydı okuduklarım.
(spoiler)
İlk kitap şu sözlerle son buluyor:
“Annemin toprağa verilmesinden birkaç gün sonra dedem şöyle dedi bana:
‘Hadi Aleksey, boynumda madalya değilsin sen benim, bu evde yerin yok artık, git insanların arasına karış...’
Ve insanların arasına karıştım.”
İkinci kitabı “İnsanlar Arasında” da, hayatının tam anlamıyla insanların arasına karıştığı dönemi anlatılıyor. Çok küçük yaşlarda birçok farklı ve bir çocuk için oldukça ağır işlerde çalışmaya başlıyor. Dönemin işçi sınıfını ve zorluklarını gözlemlememizi sağlıyor. Gorki, hayatın içinde sürekli bir tutunma çabasıyla oradan oraya savrularak büyümeye devam ediyor. Hayatını zorlaştıran insanlarla birlikte; onu seven, yanında olan, hayatında unutulmaz yerler edinen insanlarla da tanışıyor. Çocukluktan çıkıp gençliğe geçtiği bu dönemde yazarın insan ilişkileri, çalışma hayatı, doğrular ve yanlışlarla ilgili düşüncelerini de öğreniyoruz.
Üçlemenin son kitabı “Benim Üniversitelerim”, hayatı bir üniversite gibi geçmiş yazar için eşsiz bir kitap ismi gerçekten. Üniversite eğitimi için Kazan’a giden Maksim Gorki’nin hayatını kazanma çabası burada da son bulmuyor. Hem okumak hem de yaşayabilmek için çalışmaya devam ediyor. Fikir hayatına büyük etkileri olan insanlarla tanışıyor ve devrime ait fikirleri
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Puan vermedi·256 syf.··
Beğendi
·2020 29. kitabı
·3 günde okudu
·Okunma: 16 Eylül 2020 15:37
Hem çok akıcı ve hızlı okuduğum hem de oldukça zorlandığım, beni derinden sarsan bir kitaptı. Sylvia’nın kendi iç dünyasının yansıması niteliğindeki bu kitabı okurken yer yer ellerimin titrediğini, nefesimin sıklaştığını ve zor nefesler aldığımı fark ettim.
Genç bir kadının hayatla acımasız savaşındaki savruluşları, hayata tutunma çabası, düşüşleri, en en dibi görüşleri ve bunların hepsi olurken yaşadığı ruhsal karmaşayı öyle gerçek hissettim ki. Yazar bunların hepsini öyle iyi anlatmıştı ki ancak yaşayan biri böylesi anlatabilir diyebildim.
Yazarın, kahramanımız Esther üzerinden intihar hakkındaki derin çıkarımları, hayatında bir kez olsun intiharı düşünmemiş birinin bile bunu anlamlandıracağı nitelikteydi.
Esther ve Sylvia’yla tanışabildiğim için kendimi şanslı hissediyorum.
