Elif Mert
@lesbons
Şu anda okuduğu kitap
Başkalarını Değiştirme Gücümüz Hakkında Beynin Ortaya Çıkardıkları
“Başkalarının Aklı” isimli kitapta, sinirbilimci Tali Sharot bizi etkinin doğasına dair heyecan verici bir araştırmaya götürüyor. Hepimizin sınıftan toplantı odasına ve sosyal medyaya kadar başkalarını etkileme görevi var. Fakat bu rolde ne kadar yetenekliyiz ve daha iyi hale gelebilir miyiz? Görüşleri şekillendirmek için gerçeklere ve rakamlara güvenmekten, diğerlerinin yanlış olduğu konusunda ısrar etmeye veya kontrol etmeye çalışmaya kadar pek çok içgüdümüzün etkisiz olduğu ortaya çıktı; çünkü bunlar insanların zihinlerinin işleyişiyle uyumsuz. Sharot bize bu tuzaklardan nasıl kaçınacağımızı ve insan beynini yöneten temel unsurlarla uyumlu olduğunda inançları ve eylemleri değiştirme girişiminin nasıl başarılı olduğunu gösteriyor.
Genel olarak, bu kitap, öncelikle klinik bir bakış açısıyla yazılmıştır. Bu nedenle, daha önce benzer kitapları okumuş veya bilişsel önyargılar üzerinde çalışmış biri, birkaç kavram ve argümanı gereksiz bulabilir. Ancak kitap, pratik noktalarla bilgilendirici, eğlenceli ve ilgi çekici.
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Yüreğin PedagojisiDüşünce
Bu kitapta yazar, mevcut eşitsizliklerin titiz bir analizini sunuyor, ancak bunun ötesinde, otuz üç milyon Brezilyalının açlıktan öldüğü bir durumun devam etmesine izin veren entelektüel veya siyasi pozisyonlara uymuyor. Böylece, “gerçekliği tanıyorum, engelleri tanıyorum; ama sessizce boyun eğmeyi ya da egemen söylemin yumuşak, utangaç, şüpheci bir yankısına indirgenmeyi reddediyorum” diyor.
Freire'yi diyalog, eşitlik ve demokrasiye yönelik dönüştürücü eylemleri açıkça desteklemeyen herhangi bir entelektüel modayı reddetmeye sevk eden şey, çoğumuzun hayalini kurduğu daha iyi bir dünyaya dönüşüm arayışıdır. Bu nedenle, sözde tarafsızlığı ve alternatif sunmayan muhalefet argümanlarını reddetti. Bu şekilde, Yüreğin Pedagojisi'nde, “ilerici entelektüeller için en önemli görevlerden biri, bu durumun kaçınılmazlığına ilişkin postmodern söylemlerin gizemini çözmektir.
Freire, kendimizi eski veya potansiyel dönüşümlerin yalancılığını kınamakla sınırlamak yerine, ilerici eğitimcilerin daha iyi bir eğitim ve daha iyi bir dünya için araştırma yapması ve olanaklar yaratması gerektiğini savunuyor. Kalbin Pedagojisi'nde dediği gibi , “Soru, zorlukların nasıl olasılığa dönüştürüleceğini belirlemekte yatmaktadır”
Öğretmenlik mesleğinin değer kaybetmesi, öğretmenleri şefkatli teyzeler, anneler veya bebek bakıcılarıyla özdeşleştirir. Freire, bu kitapla eğitim alanını, bu tür çağrışımların sonuçlarının ne kadar tehlikeli olduğu ve yalnızca bakım konularını ele alan bir pedagojinin öğretmenin rolünü ve mesleğini nasıl değersizleştirebileceği ve baltalayabileceği konusunda uyarıyor.
Brezilya'daki baskın ideoloji, öğretmenliği annelikle eşitleyerek, öğretmenlerin çalıştıkları ve öğrencilerinin vatandaş olarak mümkün olan en iyi eğitimi alma haklarından mahrum bırakıldığı adaletsiz
İçinizdeki çocuk nedir ve onları tanımanız neden önemlidir?Psikoloji
Yetişkin olmak eğlenceli. İstediğini pişirebilirsin, paranı istediğin gibi harcarsın ve artık anne babandan izin almak zorunda kalmazsın.
Ama sık sık bir şeyler oluyor. Belki bir iş arkadaşınız size iğrenç bir yorum yapar ya da bir partnerinizle tartışırsınız ve aniden tekrar yedi yaşındaymışsınız gibi hissedebilirsiniz. Bu olduğunda, ortaya çıkan 'içinizdeki çocuk' olabilir .
Büyürken duyduğumuz (ve duymadığımız) mesajlar, daha sonra kim olacağımızı gerçekten etkileyebilir.
Diyelim ki anne babanız siz çocukken rekabete çok önem verdi. Belki de seni sürekli kardeşlerine veya akranlarına karşı yargıladılar. Bir yetişkin olarak, hiçbir zaman gerçekten "yeterince iyi" olmadığınız - bir şekilde kusurlu veya daha az olduğunuz hissine kapılabilirsiniz.
Geçmişinizin yaralarını iyileştirmek istiyorsanız, kendi kendinize şefkat ve nezaketle konuşmalısınız. Çocukken duymak istediğiniz mesajları kendinize söylemelisiniz.
Kendinizin daha genç bir versiyonunu hayal etmek için bir dakikanızı ayırın. Ardından “Senin için buradayım” .“Seni seviyorum” “Benimle güvendesin” gibi ifadelerle onları rahatlatın. Biraz aptalca görünebilir, ancak bu onaylama sözleri size çok fazla rahatlık ve huzur getirebilir.
Biraz dışarıda görünüyorsa, düşüncelerinizi yazmayı bile deneyebilirsiniz. İçinizdeki çocuğun bakış açısından bir bilinç akışı yazın. En içteki endişelerinizi ve acınızı dile getirin. Bu seni nasıl hissettiriyor? Biraz rahatladın mı? Bazen iyileşmek için ihtiyacımız olan tek şey duyulduğunu ve görüldüğünü hissetmektir.