Nedenini bilmiyorum ama kendi ülkemde kendimi, içsel bir sürgünde hissediyorum. Henüz evimi, yani kendimle ve dünyayla uyum içinde yaşayacağım yeri bulamadım.
Aramızdaki şehirleri çıkardım, mesafelerden kurtuldum.
Çıngar çıkardım takvimler arası.
Kelimelere gelişine vurdum!
Yırttım attım haritaları, anayasaları.
Seninle bin kez daha dağıldım sayfalar üstü, cemreler sonrası, adalar arası…
Seni var ya, seksen milyonlarca kez öptüm saydım!