D4 Diog. Laert. 9.44-45:
Onun fikirleri şunlardır. Nesnelerden oluşan bütünün ilkeleri atomlar ve boşluktur, diğer her şey var olduğu sanılan şeylerdir. Sonsuz sayıda dünya vardır, doğarlar ve yok olurlar. Hiçbir şey yoktan var olmaz ve yokluğa dönüşmez. Atomlar büyüklük ve sayı bakımından son- suzdur ve bütün içinde dönerek hareket ederler. Tüm ateş, su, hava ve toprak bu şekilde meydana gelir, zira bu şeyler sert oldukları için etkilenmeyen ve değişme- yen belli türdeki atomların kümelenmesidir. Güneş ve Ay yumuşak ve yuvarlak kütlelerin kümelenmesinin nucunda oluşmuştur, akıl ile aynı şey olan ruh da bu şekilde oluşmuştur. İmgeler göze çarptığı için görürüz. [45] Her şey zorunluluktan ötürü meydana gelir, onun zorunluluk adını verdiği girdap var olan her şeyin nedenidir. [...]
Atomculuk fiziksel dünyanın gerçekliğini, çoklukçu bir teori aracılığuyla Elea mantığının kaçınılmaz etkilerinden kurtarmak için ortaya koyulan son ve en başarılı prişimdir. Bu düşüncenin rakiplerine
Herakleitos ve Pre-Sokratik FelsefeTarih-Araştırma
Yunan filozof Herakleitos (MÖ 540-480) Efes'te doğdu. Sokrates'ten önce gelen ve pre-Sokratik filozoflar adı verilen bir grup tarihçi arasında lider bir figürdü. Herakleitos evrenin bir düzen içinde yaşadığını ve sıcak ile soğuk, iyi ile kötü gibi zıtlıkların bağlantılı olduğunu ileri sürdü. Bir taraftaki değişiklik her zaman diğer tarafta eşleşen bir değişiklikle dengelenir. Her şey akar ya da değişir. Platon bunu bilinen meşhur hâliyle "Hiç kimse aynı nehirde iki kere yıkanamaz," diye yorumlar; çünkü aynı nehirde bile akan sular her zaman farklıdır. Herakleitos evrenin temel maddesinin ateş olduğunu düşünürdü. Diğer Pre-Sokratik filozoflar ise farklı fikirdeydiler; Miletli Thales su, Anaksimenes hava olduğunu ileri sürerken Pisagorcular temel maddenin sayılar olduğunu söylüyordu. Leukippos ve onun öğrencisi Demokritos, maddenin en küçük ve bölünemez yapıtaşı olan atomları ilk akıl edenlerdi. Demokritos'un teorisi atomların uzayda (ya da boşlukta) hareket ettiği, evreni oluşturmak için çarpıştığı şeklindeydi.
.
Neşe, insanlarda zevkin ölçülü olması ve yaşamda gerekli orantı sağlanması yoluyla ortaya çıkar. Eksiklikler ve fazlalıklar aniden değişmeye ve ruhta büyük hareketlere yol açmaya eğilimlidir. Geniş aralıklarla hareket eden ruhlar ne istikrarlı ne de neşelidir.
.
.
.
_Aristo ile Hegel, diyalektiği oldukça geniş biçimde incelemiştir. Oysa asıl diyalektik, bugünkü doğabilim için en önemli düşünme biçimidir, çünkü ancak o, doğada ortaya çıkan evrim süreçleri, genel
_Alçakta olan kimse düşmekten korkmaz.
_Çok süslenenlere bakın; hepsi de gizlenmek istiyordur.
_Boşuna kendinizi kandırmayın; sürekli yaptığınız şey neyse siz osunuz.
_Hukuk, her şeyin üzerinde
