“Orhan Veli gibi anlatamıyorum. Anlatamadıklarımı sığdırabilsem mısralarıma, yazsa şu kalem. Ama olmuyor. Oğuz Atay sesleniyor ordan, tutunamazsın diyor.”
Birisinin eksikliğini duyuyorum, ötekinin fazlalığını. Eksik olan gelip boşluğunu doldurmuyor, fazla olan gidip yerini boşaltmıyor. İkisinin arasında kötü, sevimsiz bir yerdeyim.
Attila İlhan
Akıllı insanlar mutluluğun sağlığa benzediğini çok önceden fark etmiştir: Mutluyken fark etmezsiniz; ama yıllar geçtikçe, geçmişte kalan mutluluğunuza ilişkin anılar, ah, anılar!..