Tropes: enemies to lovers, forced proximity, found family, Reverse grumpy x sunshine, badass fmc, hunger games meets ACOTAR
Spice Level: 3/5, 1-2 explicit scenes
POV: single, 1st person
Vampirler, krallıklar, savaş falan derken aslında bildiğimiz türden bir dünya gibi başlıyor ama özgün bir kurgu kurulmuş. İlk kitapta hikaye tamamen Hunger Games tarzı ölümcül bir turnuva üzerine kurulu. Oraya’nın (FMC), acımasız bir vampir kral tarafından evlat edinilen bir yetim olması fikri beni daha ilk sayfadan yakaladı. Hikayenin büyük kısmı bu turnuvada geçiyor ve tempoyu hiç düşürmüyor.
Kitapta diyaloglardan ziyade iç sesleri ve betimlemeler ağırlıkta, bu da karakteri daha iyi tanıtıyor açıkçası. Raihn (MMC) ise ACOTAR’daki Rhysand gibi. Raihn ve Oraya arasındaki o zorunlu ittifak bölümlerini okumak keyifliydi. İkisinin arasındaki çekim harikaydı ama birbirlerine aşık olma süreçleri biraz hızlı gelişti gibi geldi bana. Aralarında biraz daha yaşanmışlık olmasını dilerdim.
Özetle, akıcı ve kolay okunur bir kitap. Hikayenin sonundaki plot twist'ler güzeldi, beni şaşırtan yerler oldu. İkinci kitapta Oraya'nın ne yapacağını merak ediyorum.
I like not knowing about some things. Yes. I like it. Because it feels comfortable to me. I take refuge in the comfort of saying "I don't know." I read the Elephant Man story for the first time in this book. But I didn't know it was a famous story and based on a true event. Absolutely. So I'm glad I read it without knowing anything about it. Because it didn't affect my feelings.
I did a simple reading and I have simple feelings. Not exaggerated. The Elephant Man was a human and never a creature. Monster or creature. He was human. What about the other people? They are prejudiced. As always. I think the real creatures are the other people. Because they wounded a wounded person again and again. That evil requires having an evil heart. Right? Clear... Apart from that. The book is very easy to read because when I didn't know a word, I looked up its meaning on the next page. It was very comfortable. I didn't use a dictionary. Besides, this was a first-level reading. Beginner level. I will watch the movie. Of course, I will watch it in English. Because I made a promise to Professor Akif. Just like he promised Fuat Sezgin.
I know I'll always be grateful to him. That's it. That's all I know.
I had a crazy idea today. I've been reading Harry Potter for 23 years. It's time I started reading it in English. That's real magic!
Türkçe İngilizce Karşılıklı Hikayeler (10 Kitap Takım)Özer Kiraz · Özer Kiraz Yayınları · 20251 okunma
Reklam
First of all, it was an easy and comfortable book to read, and it had everything you would expect from a romance novel. The characters constantly running into each other, the male main character always being the one who saves the woman, those moments where the female character is like “I don’t depend on a man, look, I’m strong too,” and the fact that they immediately fell for each other from the very first moment they saw each other — it had all of those things. The girl loving luxury but also having those “I’m not like that” moments was there too. Even the way they acted like teenagers experiencing love for the first time was included.
I was expecting something more interesting, especially since the main character was supposedly bisexual, but she basically fell for the first handsome and rich man she saw. I didn’t like any of the characters. Honestly, it was obvious how the ending would go. They were either going to get married or he was going to propose, and that unnecessary breakup scene the author added just to create some drama was so pointless.
It was nice to read something that reflected Armenian culture, and the book has an English level that flows easily and doesn’t make the reader struggle too much. But aside from that, I feel like something was missing. It could have been much better.
It’s readable, but I don’t think it’s a book that should be taken too seriously. In my opinion, it was just a very light, “snackable” read.
İlk olarak okunması rahat bir kitaptı ve bir romantik kitapta bulunacak her şey vardı. Karakterlerin her daim denk gelmesi, çoğu zaman ana erkek karakterin hep kadını kurtarması ve arada benim kadın karakterim bir erkeğe bağlı değil, bakın o da çok güçlü denilen anları ve birbirlerini gördükleri ilk andan itibaren hemen birbirlerine
Kitap Yorumu : İhtilal 4: Zefir / Binnur Şafak Nigiz
• Özet;
Muğla'da geçirdikleri o huzurlu ve güzel günlerin ardından, içten içe büyüyen o huzursuzluğun bir gün ortaya çıkacağı belliydi...
Herkes hedefin hep Gurur olacağını düşünürken, beklenmedik bir anda hiç beklenmeyen kişiye yapılan saldırı, her şeyi altüst etti.
Zeliha'ya olan bağları öylesine derindi ki, saldırı haberiyle hepsi parçalandl...
Artık ortada ne Gurur vardı ne de eski dengeler. Gurur, yerini Zincir'e bıraktı.
Yener'in intikamı ve Emsal'in çalıştığı kişilerin peşine düşme nedenleri artık kişisel mesele haline gelip tamamen Gurur ve onlar arasında olan
bir konuya döndü.
Zeliha'nın hastane süreci tam anlamıyla kaostu.. Gurur'un yaşadığı TSSB'yi iliklerime kadar hissettim.
Ve o intikam yolunda, Büyük Çalıklı ile ilgili bir gerçeğe ulaşması... işte o hiç beklenmeyendi.
Yorum;
Her kitapta "daha iyisi olamaz" diyorum ama seri resmen level atlıyor Abi ben ne okudum ya...
Gözyaşım kalmadı, resmen içime içime ağladım. Gurur... benim "kakaolu kekim"
Koca adamın gözlerimizin önünde nasıl kendinden vazgeçtigini, içindeki canavarı nasıl serbest bıraktığını ve nasıl yaşayan bir ölüye dönüştügünü izledik...
Kimse "görmedim" demesin, adam resmen gözümün önündeydi!
Zelişim... güzel kızım
Bu nasıl bir sevgi, nasıl bir sadakat.. Ayakta duracak gücün yokken camın önünde beklediğin o sahne... kalbimi biraktım orada.
O kadar çok şu sahne şu sahne diye maddelemek istediğim yerler varki ..
• Muğla'daki o kısa ama rüya gibi tatil ze
• Ekoların kıskançlık krizleri ve hapse düşmeleri ke
• Kahraman & Gurur arasındaki baba-oğul bağı
• Evlilik kararları %
• Saldırı ve sonrası gelen o yıkım
• Kaybetme korkusu...
• Çiftler arasındaki o yoğun duygu geçişleri
• Ve hayallerin başladığı o masalsı düğün
Her sayfasını ayrı bir heyecanla
Seni Seviyorum Uçur Beni, Zeynep Kaçar'ın son romanı ve hem konusu hem de yazım şekli açısından yazarın diğer kitaplarına benzemeyen bir kitap.
Sefa, İzzet Can ve Beyza isminde üç gencin birbirlerine görünmez iplerle bağlıymışçasına bir araya geldiği hikâye, her biri için bir hayatta kalma mücadelesini anlatıyor aslında. Onların ve kitaptaki diğer karakterlerin yaşadıkları geçmişleriyle, kendileriyle ve hayatla olan bu çekişmelerini bir bilgisayar oyununun içindeymişçesine okuyoruz. Tıpkı bilgisayar oyunundaki level'ları başarıyla geçmeye çalışmak gibi karakterlerimiz de her bir bölümde hayatta kalmaya ve yollarına devam etmeye çalışıyorlar.
Dili ve atmosferi sebebiyle herkese hitap edecek bir kitap olduğunu düşünmüyorum. Yazarla tanışmak için de uygun bir başlangıç kitabı değil bana göre.
Okuduğum kitap hem hızlı aksın hem de toplumsal ve psikolojik yönü olsun diyorsanız seversiniz.
9/10
Beğendi
·2026 10. kitabı
İlk kez okudum Zeynep Kaçar’ı. Bilgisayar oyunu içindesin ama o kadar gerçek dört genç hikayesi. Mizahı çok güzel, metaforları ise ayrı güzel. İçindeki yaşadıkları şehir, bar, okul , yurt fark etmiyor hepsi birer kaos ve onların bir çıkış bulma çabaları o kadar sürükleyici anlatılmışki bırakmadım elimden. Ben de “level” atlamak istedim sürekli neler olacak diye soluksuz okudum.Bayıldım tek kelimeyle…
Reklam
Reklam