Levent Günlü
@leventgunlu
7 okur puanı
Haziran 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Pislikleri akıtmak için neden kapalı lağımlar yapıyorlar? Çünkü o pisliklerin açıktan akması görenleri iğrendirir. Ayıplarımızı, rezilliklerimizi, alçaklıklarımızı saklayan perdeleri, duvarları ortadan kaldırırsak insanlığımızdan, kendi kendimizden iğreniriz.
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Jacob Riis'den bir alıntı astı: "Artık hiçbir şeyin bana yardımcı olamayacağını düşündüğümde, gidip taşkesene bakıyorum. Taşa yüzlerce darbe vurur ve taşın yüzeyinde tek bir çatlak bile görünmez. Ama yüzbirinci darbe onu ikiye böldüğünde anladım ki,taşı kıran son darbe değil, önceki darbelermiş."
Başlangıçta küçük alışkanlıklar sistemin ağırlığıyla sürüklenip gittikleri için gözünüze anlamsız görünebilir. Bir bozuk para nasıl sizi zengin etmezse bir dakika meditasyon yapmak ya da bir sayfa kitap okumak gibi olumlu bir değişikliğin hatırı sayılır bir fark yaratması da o kadar olasılık dışıdır.
Ancak küçük değişiklikleri kat kat istiflemeye devam ettikçe hayatın terazisi hareket etmeye başlar. Her ilerleme tartının olumlu tarafına bir kum tanesi eklemek gibi, işleri yavaş yavaş lehinize çevirir. Zaman içinde, eğer sebat ederseniz bir tarafın ağır geldiği noktaya ulaşırsınız. Sistemin ağırlığı aleyhinize değil, lehinize işlemeye başlar.
İnsan yumuşak ve esnek doğar,
ölünce kaskatı ve serttir.
Bitkiler yumuşak ve bükülebilir doğar,
ölünce kırılgan ve kurudurlar.
Yani her kim sert ve katı ise
ölümün mürididir.
Her kim yumuşak ve uysal ise
yaşamın mürididir.
Sert ve katı olan kırılır.
Yumuşak ve esnek olan galip gelir.
LAO TZU
"Hiçbir şey işe yaramıyormuş gibi göründüğünde, gidip önündeki kayayı parçalamaya çalışan bir taş kırma makinesine bakarım. Belki de bir çatlak bile oluşmadan yüz kez darbe indirmek zorundadır. Ancak yüz birinci darbede taş ortadan ikiye ayrılır ve ben bunu başaranın son darbe değil, öncesinde inen darbelerin hepsi olduğunu bilirim."
Jacob Riis