Daniella Daisy Maria, lise üçüncü sınıfta en yakın arkadaşı Levi Cordwell'a aşık olduğunu fark etmiştir. Ve lise sondayken mezuniyet balosunda Levi'ye aşkını ilan etmeye karar vermiştir. Ancak Levi, Daniella'nın kalbini kırmıştır. Ve ikilinin arkadaşlığı da o gün itibariyle bitmiştir.
Aradan dört yıl geçmiş ve Daniella arkadaşlarıyla bir barda otururken yeniden Levi ile karşılaşmıştır. Ve Levi yanlarına gelen kıza, Daniella'yı sevgilisi olarak tanıtmıştır.
Levi'nin istediği işi alabilmesi için bir sevgiliye ihtiyacı vardır. Tabi sevgilisi, kız kardeşinin düğününde de ona eşlik edecektir. Ve Daniella yıllar sonra en yakın arkadaşıyla yeniden zaman geçirme fırsatını geri tepmeye hazır değildir.
O yüzden de ikili sevgili rolü yaptıkları bir oyunun içinde kendilerini bulacaklardır. Ancak ne kadarının rol ne kadarının gerçek olduğu tartışılır bir dururma geleceklerdir.
İlk gördüğüm andan beri okumak istiyordum ve sonunda okudumm.İkilinin hem geçmişlerini hem de şimdiki zamanlarını okudum.Her iki zamanda da çok güzellerdi.Ve zamanında benzer acılar ile sınanmışlardı.Aslında birbirlerinin en yakın arkadaşlarıyken bile sevgili gibilermiş ama bunu asla fark etmediler.Yeniden karşılaştıklarında ise işler çok güzelleşti.Ayrıca Levi'nin Daniella'nın haberi yokken çıkarttığı kitap benim bile kalbimi çaldı.Aile üyeleriyle muhabbetleri ve arkadaş ortamlarındaki diyaloglar çok iyiydi.Özellikle de Daniella'nın arkadaş ortamına koptum.Levi'nin kız kardeşleri ise efsanelerdi.Levi ve Daniella'nın kavuşması hem uzun sürdü hem de zorluklardan geçmeleri gerekti.Tabi her zorlukta Levi'nin desteğini görmekte beni yumuş yumuş etti.Çok tatlı bir hikayeydi.Sizlere de gönülden tavsiyemdir.
Japon edebiyatının bir çok farklı eserini görmüştüm. Ama daha çok kişisel gelişim tarzında olan kitaplarını okumuştum. İlk defa bir roman okuyorum hem de Japonya’nın ödüllü ve çok satan romanı. Tabi bu kitapta bize çok şey öğretiyor. İsmi gibi konusu ve kendisi de çok tatlı bir kitap. Kitabın konusuna gelecek olursak Japonya’da küçük bir sahil kasabasında düzenlenen bir piyano yarışması için seçmelerle başlıyor. Dünyanın farklı bölgelerinden jüriler piyano alanında yarışabilecek öğrenciler seçiyorlar. Daha sonra da büyük bir yarışmada bu çocuklar hünerlerini sergiliyorlar. Her yıl düzenlenen bu yarışma bu yıl biraz farklı ilerliyor. Çünkü birbirinden farklı Yetenekler, dahiler bu yılki yarışmada yer alıyor. Hepsinin hayatının farklılıkları, karakterlerinin farklılıkları, piyanoya hitap edişlerinin farklılıkları gözler önüne seriliyor. Biz kitapta Jin Kazama, Aya Eiden, Masaru Carlos Levi, Akashi Takashima gibi farklı karakterlerin yarışmadan önceki hayatlarını, yarışmaya hazırlanırkenki durumlarını ve yarışma sırasındaki heyecanlarını okuyoruz,. Hepsiyle ayrı ayrı heyecanlanıp hepsiyle ayrı ayrı o tutkuyu yaşayabiliyorsunuz. Yazar hepsinin hayatlarının dönüm noktalarını, birbirleriyle kesişimlerini, hayatlarını nasıl etkilediklerini, ruhlarının müzikle nasıl özgürleştiğini bize çok güzel aktarmış. Kitap 515 sayfa ama gerçekten okurken heyecanlı bir dizi izliyormuşsunuz gibi hissediyorsunuz. Sürekli devam etmek diğer sayfaya geçmek istiyorsunuz. Neden çok satan roman olduğunu gerçekten anlıyorsunuz. Her yeni sayfada heyecan daha da artıyor bazı yerlerde üzülüyorsunuz bazı yerlerde çok mutlu oluyorsunuz ama her karakterin bakış açısıyla okuyup onları hissedebiliyorsunuz. Özellikle final bölümü çok güzeldi ben çok sevdim. Ayrıca kitabın çevirmeni Orhan Efe Özenç’e de
Reklam
Daniella Daisy, lisenin ilk yılında Levi Cordwell'e aşık olmuştu. Aslında bu ilk görüşte aşk değildi. Daniella ona dikiş dersinde yardım ederken Levi de ona İngilizce dersinde destek oluyordu. İkisinin en büyük ortak yanı, babalarını erken yaşta kaybetmiş olmalarıydı. Dört yıl boyunca en yakın arkadaş olarak kalmış; birlikte film geceleri düzenlemiş, maçlara gitmiş ve aileleriyle vakit geçirmişlerdi. Daniella arkadaşlıktan öte duygular beslese de Levi'nin aynı şeyleri hissetmediğini düşünüyordu. Mezuniyet gecesinde Levi'nin ona söylediklerinin ardından, onun başka bir kızı öptüğüne şahit olunca çekip gitti ve bir daha onunla görüşmedi.
Aradan dört yıl geçtikten sonra Daniella, arkadaşlarıyla gittiği bir mekanda Levi ile karşılaşır. Levi'nin eski kız arkadaşı da oradadır ve Levi, ondan kurtulmak için Daniella ile sevgili olduklarını söyler. Bu sahte sevgililik, onları yıllar sonra tekrar bir araya getirir.
Levi karakterine kelimenin tam anlamıyla bayıldım. Annesi ve kız kardeşleriyle olan ilişkisi mükemmeldi. Çok ince, düşünceli ve duygusal biriydi. Daniella ise beni son ana kadar çıldırttı. Herkesin gördüğü, Levi'nin de her hareketiyle belli ettiği o duyguları görmemekte bu kadar kör olunmaz diye düşünüp durdum.
Mezuniyet gecesinde Levi'nin tam olarak ne söylediğini çok merak ediyordum. O gece yaşananları ancak son sayfalarda öğreniyoruz ve Daniella'ya bir kez daha sinir oluyoruz
Keyifli, sakin, aile bağları, arkadaşlık ve aşk dolu bir kitaptı. Yazarın akıcı anlatımı ve karakterlerin güzelliği sayesinde kendisini büyük bir keyifle okutuyor. İçinde smut sahneleri barındırmayan, temiz bir aşk hikayesi arayanlara kesinlikle tavsiyemdir.
Papatyalar Arasında ~ Liana Cincotti
En yakın arkadaş mı? Çizelim üstünü. Peki ilk aşk? Onun da üzerini çizelim. Ama sahte erkek arkadaş? Kesinlikle evet!
Kitaba dair heyecanım tam olarak kapaktaki bu detaya ait.
Daisy ve geçmişteki bir anla başlıyoruz. En yakın arkadaşı, çocukluk arkadaşı olan Levi ile lisede yaşadığı bir olay ve bir kalp kırıklığı var. Sadece arkadaş değillerdi çünkü kızımızın ona duyduğu bir aşk vardı. Dört yıl boyunca görmediği Levi şimdi bir barda karşısına çıkıyor. Ve sahte sevgililik teklifi mi?
İstediği bir iş için eski sevgilisinin annesini bazı konularda ikna etmesi gerekiyordu. Mesela odağının işte olacağına ve birinin onu buraya bağlayacağına inanması gerekiyordu. Levi’nin kız kardeşinin düğünü için sevgilisi olarak yanında olmasını istiyor. Hayır diyemeyen Daniella, yani Levi’nin söylediği ismiyle Daisy, bu sahte ilişki içinde savrulmaya çok hazır. Aşamadığı duygular, sahte yakınlaşmalar ve bir şeyler paylaşmayı çok istediği Levi!
Başta Levi’den hiç hoşlanmadığımı itiraf etmem gerekiyor. Çok kararsız ve ne hissettiğini yansıtamıyor gibi hissettim ama kitabın ikinci yarısında bana kendini kanıtladı.
Daisy bebeğim, ona kocaman sarılmak istedim. Bazen küçük bir kız, bazen yetişkin bir genç kadındı; çok ama çok sevdim. Özellikle Levi’nin ailesine, tüm kardeşlerine bayıldım! Bence tüm bu düğün planları inanılmaz eğlenceliydi. Özellikle ikizler harikaydı!
Daniella’nın kariyeri için attığı adımlar, duygularını ifade ediş şekli kalbime çok dokundu. Levi sonlara doğru kalbimi fazlasıyla çalan hamleler yaptı ve çok sevdim. Sayfalar ilerledikçe birbirlerini yapboz gibi tamamlayan karakterler olduklarını fark etmek çok özeldi. Arkadaş taktiklerini çok sevdim bu arada. Az kaos, çok duygu ve akıp giden bir kitaptı. Şans vermelisiniz.
"Beni bütünüyle
Bu kitap Amin Maalouf'un 2012 yılında Fransa'nın ve dünyanın 400 yıldır en köklü kültür kurumu olan Fransız Akademisi'ne katılış konuşmasından oluşmaktadır. 40 koltuktan oluşan bu kuruma seçilmek için ancak herhangi bir üyenin ölmesi gerekir. Yani aslında akademiye seçilen her üye ölene kadar yerini garantilemektedir. Ve adet gereği üye seçilen kişi yerini aldığı kişi hakkında onu tanıtan ve ardında bıraktığı izi anlatan bir konuşma yapar. Yeni üyeyi tanıtan konuşmayı da akademide yer alan bir diğer üye yapar. Amin Maalouf 101 yaşında ölen dünyaca ünlü antropolog Claude Levi Strauss'un yerine akademiye seçilmiştir.
Fransız Akademisi'ne Kabul Konuşması ve Jean-Christophe Rufin'in YanıtıAmin Maalouf · Yapı Kredi Yayınları · 2017340 okunma
Yaklaşık 10.000 adımlık bir yürüyüşün ardından oturduğum bir parkta kitabı bitirdim. Şimdi aynı yolu geri yürüyeceğim. Antalya’da hafif yağmur çiseliyor, kitabıma birkaç damla yağmur damladı. Öyle sanıyorum ki beni buraya getiren düşüncelerim kitap bittikten sonra bu yazdığım yazıya da sirayet etmiştir.
Yazar paylaştığı deneyiminde bize insanın ne kadar acımasız olabileceğini gösteriyor. İkinci Dünya Savaşı filmleri ve kitapları bana her zaman ilgi çekici gelmiştir. Bunun sebebi insanın aslında nasıl bir hayvan olduğunu görmek ihtiyacıdır. Bir çok olay ve yaşam tecrübesi itibari ile insanın özünde kötü olduğunu düşünmekteyim. Sadece kötü olmaya fırsat bulamamıştır. İnsanlık ve dünya tarihini düşündüğümüzde sizler de bu düşünceye varabilirsiniz.
Bir kimyager olan yazar kampta kaldığı dönem boyunca türlü insanlık dışı muameleleri, açlıkları, şiddeti tüm çıplaklığıyla anlatmış. Kimyager olmasın avantajıyla son birkaç ayında nispeten rahat etmiş. Eğer anlattıkları doğruysa bu dönemde de diğer insanlara yardım etmeyi asla bırakmamış. Ve yazar kamplarda %90’lara varan ölüm oranlarına rağmen hayatta kalmış olmasını içindeki bu insaniyeti kaybetmemesine bağlıyor. Kitap bunlar da mı insan diyerek Nazi subaylarından mı yoksa hastalıktan ve açlıktan per perişan hale gelmiş olan diğer tutuklulardan mı bahsediyor bilemiyorum. Sanırım iki tarafta insan değil, veya bizim insanlık adına bahsettiğimiz şey özümüzdeki bu hayvanlık. 
Reklam
Reklam