Çünkü benim gerçekten sevdiğim insanlar azdır, beğendiklerim ise büsbütün az. Dünyayı görüp tanıdıkça hoşnutsuzluğum artıyor. İnsanların iç yüzünün nasıl hiç göründüğü gibi çıkmadığını; iyi yada akıllı gibi görünenlere bile nasıl hiç güven olmadığını her gün daha açıkça anlıyorum.
Senin de çok iyi bildiğin gibi dünyada hiçbir şey insanı “kin besleme duygusu” kadar yıpratmaz. Peki, duyduğun kin duygusunun kaynağı bir zamanlar en çok sevdiklerin olursa ! İşte o zaman sadece yıpranmıyorsun Ariadne. Kimsenin seni bir daha bir araya getiremeyeceği şekilde dağılıyorsun. Hayatta vazgeçmem dediğin fikirleri, dünyanın en hastalıklı düşünceleri gibi görmene neden olan bu kuvvetten başka bir şey değil. Tüm ömrüm boyunca en büyük sevgi ve inancı duyduğum kişilerin hepsinin zaman içinde düşmanım olmasının başka bir açıklaması olamaz.