İlişkiye girmek, bizi kendimizle yüzleştirir. Farkında olduğumuz ya da olmadığımız, aydınlık ve karanlık yüzlerimiz en belirgin halleriyle yakın ilişkinin içinde açığa çıkar.
Bir yanıyla da içinde yaşanan evlere benzer ilişki. “Mesken tutmak, varlığın temel özelliğidir, faniler bu sayede varlar” der Heidegger. Bedenimizle yerleştiğimiz meskenler gibi, ruhumuzun yerleştiği soyut mekânlardır ilişkiler.
İçimizdeki çocuk sağlıksız aile ve kültür ortamında normal psikolojik gelişimini gerçekleştiremez. Böyle sağlıksız ortamda yetişen kişiler, kendileri yetişkin olunca, kendi çocukları için sağlıksız bir ortam yaratmak için ellerinden gelen her şeyi yaparlar. Çocuklarının da kendileri gibi sağlıksız yetişmesi onlar için önemlidir; ancak bu şekilde kendi sağlıksız durumları onlara “normal” gözükür. Bu durumu devam ettirebilmek için sağlıksız aile kendine özgü gelenekler, sağlıksız toplum da o topluma özgü kültürel değerleri yaratır.