Ela
@librariann
Yarını yarın düşünsün.
"Uyandığımda, onunla evleneceğimi bana hatırlatın."
Ona bir şey anlatmaya başlarsın, öykü daha yarısına varmadan nasıl biteceğini bilir.
Sayfa 26
8/10
2020 23. kitabı
Sevdiğimiz ya da sevmediğimiz bir insanın önce sesini, sonra yüzünü, en son da kokusunu unuturuz. Zaten doğduğumuzda da güvende olduğumuzu annemizin kokusunu alarak hissetmez miyiz? Patrick Süskind romana başlarken Annesinin doğurur doğurmaz kendi kokusunu almasına fırsat vermeden balık tezgahının altına attığı çocuğunda pis kokuyla kendisini güvende hissetmesine yoruyorum Grenouille'lun insanların arasında kendisini güvende hissetmemesini. İnsanı uzun bir süre etkisi altında bırakan koku romanı aslında kendi benliğimizi sorgulatmaktanda kaçırmıyor. Kendi kokusunu bilmeyen bir insan kendi benliğini bilebilir mi?
Sanki yaşamaktan, ömrünün son saatlerini bile uyanık olarak yaşayıp görmeyi istemeyecek kadar çok yorulmuş gibi bir hali vardı.
Sayfa 227
