O karanlık ikindi saatleri boyunca ruhum öylesine bunaldı ki! Kafam kargaşa içinde, bütün duygularım ayağa kalkmış, ama içimdeki bu savaş öyle koyu bir karanlık, öyle kör bir bilgisizlik içinde geçiyordu ki!.. Çünkü içimden hiç durmaksızın yükselen o soruya, "Neden acı çekiyorum?" sorusuna, hiç ama hiçbir karşılık bulamıyordum.
Şimdiye kadar hayatı yalnız okuyarak, dinleyerek öğrendin. Kendi yaşantınla da görüp anlayacaksın… Hele bir ortasına, birçokları gibi acılara, dertlere katlan, o zaman… bu kaygılara harcayacak zaman bulamazsın… Güçlerini sakla!
Hatırladıkça iyi olmuyorum ki, daha fena oluyorum. Hatıralar mutlu bir hayatın hatıraları olursa güzeldir; insanı güç kapanmış yaraları hatırlatınca acı şeylerdir.