librarysnagi
@librarysnagi
bir kelebek
misalidir hayat..
kanat çırptığım
her anımın
kitaplarla olmasıdır
arzum..
Şu anda okuduğu kitap
Hepimiz bir gün öleceğiz, unutma.
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
İnsan Ne İle Yaşar ;
Sahi insan ne ile yaşar ? neden gözümüzü bu kadar hırs bürüdü ? sahi neydi paylaşmak ? aile, inançlarımız neydi ? bu dünyaya geliş amacımız neydi ?.. kitabı okurken kendime sık sık sorduğum soru bunlardı..cevabı biraz kitapta, birazda kalbimdeydi..ara ara kafamı kaldırıp beni düşüncelere daldıran kahve eşliğinde okumalık güzel, akıcı bi kitap oldu..
Semyon' un , kralın , Pahom 'un ve kahvehanede yaşanılan olayı anlatıyor kitap.. 4 farklı hikaye.. 4 farklı olay.. her olay insanı hayatın, varlığımızın gerçek nedenleriyle yüzleştiriyor aslında.. ne var oluş amacımızı, ne kalbimizdeki sevgiyi , ne de asıl değer vermemiz gereken anları unutmamalıyız...
en sevdiğim alıntıyla devam edelim yoruma :) tüm kitabı özetleyen bi alıntı aslında ;
" Sakın aklınızdan çıkarmayın, gerçekten önemli olan tek bir an vardır: Şimdi! En önemli an yaşanılan andır, şimdidir; çünkü yalnızca şimdiyi değiştirmeye gücümüz yeter. En çok ihtiyaç duyulan kişi, o an yanınızda olandır; çünkü hiç kimse, ne zaman, kime, ne gibi bir ihtiyacı olacağını bilemez. Yapabileceğiniz en önemli iş, o an yanınızda olan insana iyi davranmaktır, çünkü o insanın yeryüzüne gönderiliş nedeni budur!"
ne güzel söylemiş Tolstoy.. bu alıntı okuduğum andan itibaren beni içine çekti..derin düşüncelere daldım.. sahiden şimdiye önem veriyor muyuz ? değişterme gücü elimizde olan tek an olan şimdiye sahiden önem veriyor muyuz ? herkesin cevabı kendinedir, benimki de öyle.. bu soruya dürüstçe, kendimizi kandırmadan cevap vermeliyiz bence..
benim cevabım kesinlikle hayır ( İnsan Ne İle Yaşar' dan sonra şimdiye önem vermeye çalışıyorum ).. peki ya sizin ?
o ' dünler. ' Keşke geri gelselerdi ! Ama dünler geri gelmez küçük Jims... Bugünler ise bulutlarla kaplı... Ve yarınları düşünmeye cesaret bile edemiyoruz.