Bir yıl hazırlık dönemimde readinglerde o kadar zorlandın ki anlatamam, herkesin writingi çok kötü reading i çok iyi oluyordu benim tam tersi. Türkçe metinlerde bile bazen o kadar çok dikkatim kopuyor ki okuduğum yeri bir daha okumak zorunda kalıyorum ki bunu başka bir dilde yaparken daha çok zorlandım. En sonunda ders aldığım hocam bana dehb teşhisini tekrardan koymuştu. :)) Magnezyumdan tutun b12 zorlu dönem… kafayı yedirtiyor. Öğrenmeyi okumayı sevip de bu kadar zorlanmak insanı delirtiyor gerçekten.
Sosyal medyayı bıraktığım için hala hiç pişman değilim, çok nadiren silinmesin diye girdiğim bir twitter hesabım var orada bulunmaktan da hiç hoşlanmıyorum. Etkisi oldu elbette, kendime, düşünmeye ayıracak vaktim arttı, seyahatlere gittiğimde elimde telefon yoktu daha çok çevreyi seyrettim. Tefekkür için bile yaradı. İETT de herkes ellerinde telefon instagram twitter whatsapp dolaşırken ben onları seyrettim bu bile keyif verdi. Odaklanmama bir etkisi olmadı açıkçası, hala dikkati dağınık, ordan buraya zıplamaya meyilli bir yapım var - ki teşhis konduğunda zaten hiç bir teknolojik cihazım sosyal medyam dahi yoktu çocuktum -
sosyal medyasız hayatın mutluluğunu anlatamam, indirdiğim verilerime baktım bugün, ne kadar aptalca şeyler yapmışım diyorum şuan!
Ve whatsapp ı da focus moda alıyorum bildirimlerden uzak dağılmadan bir ders çalışmak mümkün oluyor, bir yıla yakın süredir sabit çok sevdiğim bir pomodoro uygulamasını kullanıyorum ve onunla kendimi analiz ediyorum, bunlarda iyi oluyor.