Daha çok sevilmek, sayılmak, huzur ortamında yaşamak, çatışmadan uzak kalmak uğruna gözden çıkardığınız sınırlarınız hapishanenize dönüşür
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Çünkü insan başkasıyla çatışırken bile sadece kendiyle kavga ediyordur.
Hayatta ilk deneyimler aile yaşantısında edinilir. Dünyaya dair pek çok kavram da burada öğrenilir. Anne-baba-çocuk arasında kurulan güvenli bağ, sağlıklı bir benlik bilincinin oluşmasına ve kişinin kendini değerli, önemli hissetmesine yol açar.
Kitap, hem rahat bir kafayla okunabilecek bir eser hem de kafa dağıtmak için tercih edilebilecek nitelikte. Baş karakterimiz Takako’nun bir ilişkisi vardır, çalışmakta ve sakin bir hayat sürmektedir. Ancak bir gün, hayatını alt üst edecek bir haber alır: Sevgilisi ona, "Ben evleneceğim” der.
İnsan böyle bir haberi alınca doğal olarak şaşırır ve sarsılır; çünkü biriyle bir ilişki içindeysen, neden başkasıyla evlenirsin ki?
Bu haberi aldıktan sonra Takako’nun amcası durumu duyar ve ona yardımcı olmak için bir iş teklifi sunar: Gel, benimle kitapçıda çalış. Tabii ki kalacak yerin de olur ve maaş da alırsın.
Takako, o ayrılığı atlatmak için teklifi kabul eder. Bir gün, düşüncelerine dalmışken eline bir kitap alır ve böylece kitaplara olan tutkusu başlamış olur; çünkü bazen kitaplar adeta bir ilaç gibi gelebilir.
Kısacası, biz insanlar olarak yaşadığımız her tecrübeyi, ayrılığı ve güvensizlik gibi durumları ilk başta öyle abartırız ki, sanki bu dönem sonsuza dek sürecek, o bataklıktan çıkamayacağız sanırız. Ancak gün sonunda her şey geçer; yeter ki kendimize zaman tanıyalım, aklımızı susturacak bir şeyler bulalım ve etrafımızdaki insanların desteğini kabul edelim. Özellikle Takako, sahaf dükkânında çalıştığı süre zarfında pek çok insanla tanışmış ve çeşitli tecrübeler edinerek kendine iyi geldiğini hissetmiştir.
