Varlığın pamuk ipliğiyle dudağının ucuna bağlıdır" diye yazmıştı Montaigne. O iplik bazen güçlüydü ve sağlam bağlanmıştı, kimilerindeyse zayıf ve gevşekti. Montaigne'e göre ölüm, o ipliğin yaşamın dokuma tezgâhından kopması, yeni bir çözülme sürecinin başlangıcıydı. Ana rahmine düşmek ise tersine, yeni bir iplik bağlanarak yaşam dokunmasına yeni bir düğüm atılmasıydı.
Antik Hitit yasasında bir toplumdan dışlanmak yahut kovulmak "Sen artık bir kurtsun" şekilde ifade edilirdi. Dışlanmış bazı insanlardan söz ederken hâlâ "yalnız kurt" lafını kullanırız.