✮ Çağla
@lilycagla
the game is on, dostoevsky!
22 | entj
Şu anda okuduğu kitaplar
Her şey geçip gidiyor...
Osamu Dazai’nin İnsanlığımı Yitirirken adlı eseri, çaresizlik ve yalnızlığı bastırma çabası etrafında ilerleyen ağır bir metin.
Metin boyunca belirgin bir kırılma ya da dramatik yükselişten çok, duyguların körelmesi ve hayata karşı mesafenin artması hissediliyor. Bu sakin anlatım, karakterin yaşadığı kopuşu ani bir yıkım olarak değil, zaman içinde fark edilmeden gelişen bir uzaklaşma olarak gösteriyor.
“Artık ne mutlu ne mutsuzum, her şey geçip gidiyor” gibi ifadeler, ana karakterin duygularıyla bağını koparmış hâlini ve hayatın sadece akıp gittiği hissini doğrudan yansıtıyor. Başkalarını güldürmek ve beklentilere uymak uğruna kendisi olmaktan uzaklaşması, zamanla kendine yabancılaşmasına yol açıyor. Bu yönüyle kitap, insanın kendini sevememesi üzerinden derin bir çözülüşü anlatıyor.
En sonunda ise eserin, yazarın kendi hayatıyla olan bağlantısı açıkça ortaya konuyor.
Osamu Dazai’nin İnsanlığımı Yitirirken adlı eseri, çaresizlik ve yalnızlığı bastırma çabası etrafında ilerleyen ağır bir metin.
Metin boyunca belirgin bir kırılma ya da dramatik yükselişten çok, duyguların körelmesi ve hayata karşı mesafenin artması hissediliyor. Bu sakin anlatım, karakterin yaşadığı kopuşu ani bir yıkım olarak değil, zaman içinde fark edilmeden gelişen bir uzaklaşma olarak gösteriyor.
“Artık ne mutlu ne mutsuzum, her şey geçip gidiyor” gibi ifadeler, ana karakterin duygularıyla bağını koparmış hâlini ve hayatın sadece akıp gittiği hissini doğrudan yansıtıyor. Başkalarını güldürmek ve beklentilere uymak uğruna kendisi olmaktan uzaklaşması, zamanla kendine yabancılaşmasına yol açıyor. Bu yönüyle kitap, insanın kendini sevememesi üzerinden derin bir çözülüşü anlatıyor.
En sonunda ise eserin, yazarın kendi hayatıyla olan bağlantısı açıkça ortaya konuyor.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Açıkçası bu kitap hakkında beklentim çok yüksekti, bir çok kişi tarafından önerilmişti ben de okumak istedim. Bu kitabı ilk aldığında bir süre yarım kaldı, ilgimi pek çekmemişti belki de konu beni içine çekmemişti demek daha doğru olur
Yakın zamanda tekrardan bir şans vermek istedim bu kitaba ve aslında şunu fark ettim -başka mektup türünde yazılar okuduktan sonra- bu kitap diğer mektup türünde kitaplara nazaran daha kolay anlaşılır bir dile sahip, çünkü aynı zamanda öykü anlatımı da bulunmakta.
Ancak benim için asıl sorun, yaşananların bir dönüşüme yol açmaması ve Werther’in sorumluluk almaktan kaçınmasıydı. Werther’in yaşadıkları düşünüldüğünde bazı duygular anlaşılır olsa da, bu duyguların eyleme ya da yüzleşmeye dönüşmemesi benim için bir mesafe oluşturdu.
Genç Werther'in AcılarıJohann Wolfgang Von Goethe · Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları · 2024150,2bin okunma
Oscar Wilde ‘dan okuduğum ilk eser olması ve aynı zamanda yazarın tek romanı olması, Dorian Gray’in Portresini benim için baştan özel bir konuma yerleştiriyor. Kitap, zaman içinde yeniden dönüp düşündüğüm ve etkisini koruduğunu hissettiğim eserlerden biri oldu.
Romanda Dorian Gray, Lord Henry ve Basil Hallward üç farklı duruşu temsil ediyor. Bu karakterler aracılığıyla insanın kendisiyle olan ilişkisi sorgulanıyor. Özellikle romanda sanat, gerçeği saklayan değil, olduğu gibi gösteren bir konumda duruyor. Bu yüzden sanat yargılayan ya da yönlendiren bir unsur değil, sadece bir tanık gibi var oluyor.
Roman ilerledikçe insanın kendisinden kaçamayacağı fikri daha belirgin hâle geliyor. “Ruh” kavramı soyut bir düşünce olmaktan çıkıp, neredeyse somut bir anlam kazanıyor.
Çünkü hayat devam ediyor
Bu kitabın başında yazar zaten “Bu kitap depresyonu iyileştirmek için faydalı bir rehber değil, fakat okurun kendi iç karanlığına bakmasına yardımcı oluyorsa bu benim için yararlı” şeklinde bir uyarıda da bulunmakta
Ben de bu beklenti ile okumaya başladım. Tanıdık da gelen durumların yanı sıra karakterin yaşadığı uç noktalarda garipsediğim de oldu, farklı bir bakış açısını da görmüş oldum böylelikle. Kitapta ayrıca herkesin farklı problemlerinin olabileceği, kimine göre büyük kimine göre önemsiz olabileceği kısmına yapılan vurgu da önemliydi benim için
Kitabın genel olarak diyalog şeklinde olması, okurken kendi yorumumu yapabilmeme de alan açtı.
Oh, Salomé, Salomé, benim için dans edin!
Salomé’yi okurken karakterlerin ne istediklerini çok açık söylemeleri, buna rağmen bu isteklerin nereye varacağını pek umursamamaları dikkatimi çekti. Özellikle Herod’un çok konuşan, güçlü ama düşünmeden söylenmiş sözleri metnin genel havasında etkiliydi.
Oyun olaylardan çok diyaloglarıyla akılda kalıyor, ben de okurken daha çok bu sözlere takıldım.