Lisa
@lisajs
Yapılması gereken tek şey düzensiz nefes alışlarınızı fark edip o anda düzenli hale getirmektir. Bunun için yararlı olan bazı egzersizleri evde kendi kendinize yapabilirsiniz. Bunun için sakin bir yere geçip lotus pozisyonunda oturun (Bağdaş kurarak da olur). Ardından bir elinizi karnınıza, üçüncü çakranın yani mide çakrası dediğimiz solar pleksusun üzerine koyun. Elimizi buraya koymamızın nedeni nefes alış verişimizi ve şiddetini daha net hissedebilmek. Ardından gözlerinizi kapatarak normal bir şekilde nefes alın. Elinizin nasıl inip kalktığını hissedin. Ardından derin bir nefes alarak bedeninizde olan değişimleri hissedin. Normal bir şekilde nefes aldığımızda nefes sadece akciğerlerimize ve göğüs boşluğumuza gider ve oradan da yukarıya, başımıza çıkar. Buna burun solunumu denir. Her an yaptığımız solunum budur. Bir diğer solunum karından solunumdur. Burada nefesi karnımızın içine alırız, o esnada karın genişler ardından nefesi dışarı veririz. Üçüncü ve son solunum şekli ise orta solunum adı verilen nefesi güçlü bir biçimde karnımıza alıp göğsümüze yükselttiğimiz modeldir. Gözleriniz kapalıyken burun solunumu ile nefes alıp verdikten sonra karnınıza nefes alın ve aldığınız havanın bedeninizde nerede olduğuna dikkat edin. Birkaç kez bu şekilde nefes alıp verdikten sonra orta solunum için karnınıza nefes alıp göğsünüze havayı yükseltin. Bu esnada önce karnınız sonra göğsünüz şişecek. Ardından hava başınıza kadar çıkacaktır. Bu şekilde nefes alıp verirken prananın yani yaşam enerjisinin burnunuzdan girip bedeninize nasıl dolduğunu imgeleyin. İsterseniz pranayı ışık şeklinde de hayal edebilirsiniz. Onun nefesle birlikte nasıl tüm vücudunuzda dolaştığını hissedin. Her gün beş dakika kadar bu egzersizi yapmak hem sizi doğal solunumunuza döndürecek
Prana ve nefesNefes
Nefes kelime anlamı olarak havanın teneffüs edilişi, bedene oksijen almak olsa da gerçek anlamı bunların ötesindedir. Nefes, bedeni prana yani yaşam enerjisi ile bir araya getirir. Dünyanın sahip olduğu elementlerden meydana gelen kabuğumuz yani bedenimiz prana sayesinde canlanır. Hiçbir yakınınızı kaybettiniz mi? Kaybettiyseniz bilirsiniz ki son nefesini vermeden önceki ile verdikten hemen sonraki kişi aynı değildir. O son nefes çıkınca beden bir ete dönüşür. O an anlarsınız o bedenin sevdiğiniz kişi olmadığını. Prana artık bedende değildir. Yaşam enerjisi kesilmiştir. Nefes biterse yaşam biter çünkü bedene gerekli prana alınamaz. Prana evrendeki tüm enerjinin kaynağıdır. O madde değildir. Ama yaratılmış tüm maddeler o olmadan var olamaz.
İmgeleme, hayal etme ve nefes muazzam bir armağan insanoğluna. Ve bunun bahşedildiği tek canlı da biziz. Hiç düşündünüz mü neden? Sakın bizim İlahi Olan'ın tezahür etmiş hali olmamızdan kaynaklanmasın?
Çiğ bir yumurtayı bir süre avuçlarımızın arasında tutuyor, bu esnada da gözlerimiz kapalı derin nefes alıp vererek iyice gevşiyorduk. İyice gevşedikten sonra yumurtanın düz bir zemin üzerinde dimdik durduğunu hayal etmiş, ardından bu görüntüyü nefesimle içime çekmiş ve nefesi verdiğimde avuç içlerimden yumurtaya gittiğini imgelemiştim. On dakika kadar bunu yaptıktan sonra yumurtayı almış dümdüz bir zeminin üzerine koymuştum. On dakika önce koyduğum hiçbir yerde dik duramayıp düşen yumurtam bir şekilde dimdik karşımdaydı. Şaşkınlığımı üzerimden atamadan başka yerlerde de denedim durup durmayacağını. Pencere kenarında, başka bir masada, kapalı pet şişenin kapağında ... Her seferinde yumurtam dimdik karşımdaydı. En son çöp sepetinin incecik kenarına koydum öylesine. Yumurtam orada da öylece dimdik durunca dakikalarca bakakaldım ona. Ve o an anladım her şeyi. Yumurta deneyi benim kırılma noktam olmuştu.