Zaten tabiatın vahşisini, heybetlisini ne diye severler bilinmez. Vahşilikten, heybetten ne çıkar? Mesela deniz. Tanrı eksik etmesin ama bizden uzak dursun iyi! İnsana huzur vermekten başka şeye yaramaz. Baktıkça ağlayacağınız gelir. Bu uçsuz bucaksın su kütlesi önünde ruh ezilip büzülür; hiç değişmeyen alabildiğine uzayıp giden bu güzel manzrada yorulan göz, dinlenecek bir yer bulamaz.