Çocuklardan zorla sevgi, saygı ve itaat beklemeyin. Bunu tehditle, tembihle, cezayla sağlayacağınızı da düşünmeyin. Çocuklarınıza, size saygı duyacakları şekilde davranın. Çocuklarınızın sevgisini kendi meziyetlerinizi göstererek kazanın.
Açık söylemek gerekirse çocuklar evde ebeveynleriyle birlikte yaşadıkları halde yetim gibiler. Bazı ailelerde çocuklar iyi büyütülüyor ama aklının ve kalbinin gelişimi önemsenmiyor.
Gençleri değil kendinizi suçlayın. Sizler gençleri nasıl yetiştirirseniz öyle büyürler.Siz gençlere ne verdiniz? Hiç! Anneler ev işleriyle uğraşıyor, babalar gündüzleri çalışıyor. Akşamları ya meyhanelerde içki içiyor ya da kulüplerde kağıt oynuyor. Çocuklarla ilgilenmiyorlar. Onlarla konuşmuyorlar. Hayatlarıyla ilgilenmiyorlar. Zamanları yok. Zaman bulduklarındaysa azıcık ilgilenip sonra ‘Hadi çocuklar gidip kendi kendinize oynayın,’ diyorlar. Yani ‘Gözümüzün önünden kaybol,istediğini yap, yeter ki bizi rahat bırak,’ diyorlar.