Puan vermedi·224 syf.·
2026 2. kitabı
Bana gençliğin sadece bir yaş meselesi olmadığını, insanın içinde taşıdığı bir hâl olduğunu hissettiren kitaplardan biri oldu. Kitabı bitirdiğimde aklımda en çok kalan şey; hayatın insanı yorsa, kırsa, hatta bazı hayallerinden vazgeçmek zorunda bıraksa bile içimizdeki umut etme ve yeniden başlama isteğinin tamamen yok olmadığıydı. Ve sanatla uğraşmanın nasıl iyileştirdiğini, büyülediğini, çoğalttığını ve parlattığını da gördüm, sanki o yıllarda Livaneli ile yaşamışım gibi hissettim hep. Ne mutlu bana (:
"Inanıyorum ki, rüzgârınız yaşlanmazsa bir ömür boyu, hep bambaşka topraklara, ağaçlara ulaşıp çiçek açtırabilirsiniz"
Kahır, eziyet, cinayet...
Serenad, tarihin tozlu sayfaları arasında kaybolmuş bir aşkın izini sürerken, okuru hem Avrupa’nın savaş çanlarının çaldığı karanlık bir döneme hem de günümüzün ideolojik iktidar mücadelelerinin soğuk rüzgarlarına götürüyor. Roman, büyük bir trajedinin gölgesinde yeşeren tutkunun, dönemin siyasi baskıları ve insan onurunu yok sayan güç odaklarıyla nasıl sınandığını çarpıcı bir dille anlatıyor. Geçmişin pişmanlıkları ve bugünün hırsları arasında sıkışan kahramanlar, aslında bize aşkın sadece iki kişi arasında değil, aynı zamanda insanın kendi geçmişi ve toplumsal vicdanıyla verdiği en çetin mücadele olduğunu kanıtlıyor.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Günümüzde adına sevgi, aşk dedikleri yüce kavramın içinin ne kadar boşaltıldığını; beklemenin, sevgiye verilen emeğin günümüzde ne kadar değersiz olduğunu düşününce bu kitap dahada değerli bir hale geliyor. Sevgi neydi ? Sevgi, emekti. Çok ucuz bir kol saatinin taşıdığı anlam hatırına, kitaplardaki düzgün insanlar birbirini gerçekten seviyordu. Bekliyordu, vazgeçmiyordu.
Bu kitabın adı Bekle Beni. Binbir alnernatifin olduğu gerçek hayatta, çok kolay vazgeçmiş insanlara inat; sevginin, emeğin, kıymet bilmenin değerini anlatıyor.
Kitabı 4.okuyuşum. Bittiğinde içimde hoş duygular bırakarak beni bambaşka birine dönüştürüyor. Ve yine o anlardan birinde ben bunları yazıyorum.
Maya'nın, Max'ın Türkiye'ye gelmesiyle değişen hayatı, Max ve Nadia'nın aşkla, savaşla, umutlarla olan mücadelesi, II. Dünya Savaşı'nda yaşanan gün yüzüne çıkarılmamış hikayeler ve tabiki Livaneli'nin yaşanmış olaylarla kurguyu müthiş bir şekilde harmanlaması...
Cümlelerin altını çizmekten fosforlu kalemlerimi bitirdiğim bir altın var elimde. 29 yaşındayım ve şu ana kadar en sevdiğim sensin Serenad:)
Üç Kutuplu Türkiye
Puan vermedi
Türkiye nereye gidiyor? Siyasetin kutuplaştırdığı bir coğrafyada, bizler aslında nerede duruyoruz?
Zülfü Livaneli, kalemini toplumsal belleğimizin tam üzerine koyuyor ve "Üç Kutuplu Türkiye" ile bizi aynalarla dolu bir odaya davet ediyor. Yazar, Türkiye’nin karmaşık yapısını sadece bugünün dinamikleriyle değil; tarihsel kökleri, kültürel çatışmaları ve sınıfsal farklılıklarıyla analiz ediyor.
Bu kitap;
Kutuplaşmanın anatomisini çıkarıyor,
Siyasal iktidarların toplum üzerindeki baskı
ve dönüşüm etkilerini sorguluyor,
Ve en önemlisi, "biz" kavramının nasıl giderek
parçalandığını gözler önüne seriyor.
Livaneli, bir edebiyatçının inceliğiyle sosyolojinin soğukkanlılığını birleştirerek, okuru sadece bir gözlemci olmaya değil, aynı zamanda bu toplumsal gerçeği anlamaya ve yaşadıklarımızı sorgulamaya davet ediyor.
Gerçek Türkiye nerede gizli?
Kutupların arasında kaybolup gitmemek için, önce o kutupları anlamak gerekir. "Üç Kutuplu Türkiye", sadece bir kitap değil; aynı zamanda yaşadığımız toplumu anlama kılavuzu niteliğinde bir başucu eseri.
Geleceğimizi anlamlandırmak için geçmişimizle ve bugünümüzle yüzleşmeye hazır mısınız?
Puan vermedi
Merhabalar… yine bitmeyen bir kitap yazmışlar ama sonunda azimle bitirdim. Eveeeeetttt Zülfü Livaneli’nin zannımca okumadığım kitabı çok az kaldı. Bu kitapla yazar hakkında malumatım oldu, o yüzden tamamen yazdıklarım kendi düşüncemdir diye belirtip yorumuma geçiyorum.
Kitap bir fikir etrafında yazılmış. Yani Abdülhamit’in hayatını anlatmak için(Sürgündeki yıllarından bahsediyorum) yazılmamış. Osmanlı hanedanına, Osmanlı devletinin yönetimine, sırasıyla bir çok padişaha laf sokmak, sonra hızını alamayıp Atatürk ve arkadaşlarına da laf sokak için ne yapayım demiş zülfü hocamız bir kitap yazayım da herkese çaktırmadan saydırayım demiş. Öncelikle huzursuzluk, sonra Leyla’nın evi, sonra da bu… yani hocam belli bir kesimi sevmiyorsunuz ama bu kadar o kesimi kötülemeye gerek var mıydı? Hayır tamam Osmanlı kötü de Atatürk’ten ne istedin?
Kitabın diline gelirsek ise yani ben beğenmedim. Olayların akışı, döngüsü falan olmamış, çok sıkıcı, sizi sarıp sarmalayan bir dili yok malesef
