Sevmek varken...
İnsan insanın zehrini alır.Ama onu zehirleyenlerde insandı; başka insanlardı, soğuk,uzak, acımasız insanlar.O zaman belkide doğru olan şuydu;seven insanlar birbirinin zehrini alır,birbirine şifa olur,birbirini kurtarır.Boylesi daha gerçek,daha insaniydi.
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Dil, yalan söylüyor, olanları çarpıtıyor, insanlığın hiç bıkıp usanmadığı klişeleri tekrarlıyor. Bu yüzden insanları dinlemek, onları anlamak için yeterli değil.
Çocukluğunda yalnız kalan insanlar genellikle bir sanat başarısıyla kendilerini göstermek isterler.