Bayıldım. Ne kadar güzel bir dil kullanmış Livaneli bu kitabında. Elimden bırakamadan bir çırpıda bitirdim. İktidar-insan psikolojisi müthiş aktarılmış
Bu akşam çok uzun zamandır okumadığım ve anlatımını özlediğimi fark ettiğim bir #zülfülivaneli kitabı olan #huzursuzluk la geldim. 
Okuyan kadinlar kulubu nün #heraybiryazarbirkitap etkinliğinde Livaneli olmasaydı, üzülerek söylüyorum ki hala bekliyor olacaktı. Okuyan kadinlar kulubu nü sevmem için bir neden daha :)
Okuduktan sonra 'biz ne yapıyoruz' diye sorduğum bir hayata tanık oldum. Arkadaşının ölüm haberiyle doğduğu yere giden İbrahim değil, kanına girilen Hüseyin değil, hatta sebep olarak görülen Meleknaz bile değil, beni yerle bir eden Zilan oldu. Yaşanmışlıklar, onları anlatım şekli, verdiği daha doğrusu veremediği her tepki çöreklendi boğazıma. Kardeşini anlatırken kaç kere kitabı kapatıp bıraktım acaba... Onu okurken hissettiğim o boşluk hissini uzun zamandır hiç bir hikaye yaşatmamıştı bana...
Hikaye İstanbul'dan Mardin 'e uzanıyor. Belalılar hep aynı; dil, din, ırk, mezhep farklılıkları. Yapılan işkenceler, ölümler, zulümler... Daha fazla girmeyeceğim konuya.
Keyifli okumalarınız daim olsun...
"Çarşıda, okulda, kadim Süryani, Müslüman, Yahudi, Mecusi, Zerdüşti, herkesin ahbaplık ettiği, birbirinin kutsal günlerini kutladığı şölen günleri... Ama şimdi iyice içine kapanmış, sertleşmiş, öfkeli bir İslam'ın gölgesi altında kararan bir şehir..."
"Bazı acıları ölüm bile unutturamıyor..."
"Merhamet zulmün merhemi olamaz..."
"Harese nedir, bilir misin? Develerin çölde çok sevdiği bir diken var. Deve dikeni yedikçe ağzı kanar. Tuzlu kanın tadı dikeninkiyle karışınca bu, devenin daha çok hoşuna gider. Kanadıkça yer, bir türlü kendi kanına doyamaz... Kendini öldürdüğünü anlamaz, kendi kanının tadından şarhoş olur..."
Okuyan kadinlar kulubu nün #heraybiryazarbirkitap etkinliğinde Livaneli olmasaydı, üzülerek söylüyorum ki hala bekliyor olacaktı. Okuyan kadinlar kulubu nü sevmem için bir neden daha :)
Okuduktan sonra 'biz ne yapıyoruz' diye sorduğum bir hayata tanık oldum. Arkadaşının ölüm haberiyle doğduğu yere giden İbrahim değil, kanına girilen Hüseyin değil, hatta sebep olarak görülen Meleknaz bile değil, beni yerle bir eden Zilan oldu. Yaşanmışlıklar, onları anlatım şekli, verdiği daha doğrusu veremediği her tepki çöreklendi boğazıma. Kardeşini anlatırken kaç kere kitabı kapatıp bıraktım acaba... Onu okurken hissettiğim o boşluk hissini uzun zamandır hiç bir hikaye yaşatmamıştı bana...
Hikaye İstanbul'dan Mardin 'e uzanıyor. Belalılar hep aynı; dil, din, ırk, mezhep farklılıkları. Yapılan işkenceler, ölümler, zulümler... Daha fazla girmeyeceğim konuya.
Keyifli okumalarınız daim olsun...
"Çarşıda, okulda, kadim Süryani, Müslüman, Yahudi, Mecusi, Zerdüşti, herkesin ahbaplık ettiği, birbirinin kutsal günlerini kutladığı şölen günleri... Ama şimdi iyice içine kapanmış, sertleşmiş, öfkeli bir İslam'ın gölgesi altında kararan bir şehir..."
"Bazı acıları ölüm bile unutturamıyor..."
"Merhamet zulmün merhemi olamaz..."
"Harese nedir, bilir misin? Develerin çölde çok sevdiği bir diken var. Deve dikeni yedikçe ağzı kanar. Tuzlu kanın tadı dikeninkiyle karışınca bu, devenin daha çok hoşuna gider. Kanadıkça yer, bir türlü kendi kanına doyamaz... Kendini öldürdüğünü anlamaz, kendi kanının tadından şarhoş olur..."
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Kitap boyunca gizem duygusu canlı kaldı, karakterlerin anlatımı ve olayların ilerleyişi beni sürekli bir sonraki sayfaya taşıdı. Ancak aynı etkiyi finalde hissedemedim. Sonunda ortaya çıkan gerçeği önceden tahmin edebilmiştim ve bu nedenle final benim için yeterince şaşırtıcı olmadı. Ayrıca kitap boyunca anlatılan bazı olayların ve kurulan atmosferin daha güçlü bir şekilde sonuca bağlanmasını bekliyordum. Kafamda çok daha çarpıcı ve katmanlı bir bitiş oluşmuştu. Buna rağmen akıcı dili ve merak unsurunu son sayfaya kadar koruyabilmesi nedeniyle keyifle okuduğum bir roman oldu.
İnsan olmak…
İnsan olabilmek..
Ben bir insandım diyebilmek..
İnsan kalabilmek..
Asıl mesele bu.. duyarsızlaşmamak
İnsani davranışlara tepki verebilmek
Huzursuzlanmak
Sözler üzerine düşünme vakti
Bazı cümleler başka birinci cümlelerden çevirme niteliğinde olsa da bir çoğu kitapta ki o bir çok güzide kelime her seferinde düşünmeye sevk etti bu yüzden başarılı bir eser olmuş saygılar
Bekle BeniKitap İncelemesi
Bu kitabı ben sadece bir sayfasından etkilenerek aldım ve hiç de pişman olmadım. Gayet beğendim. Kitap bir genç bir kızın ve oğlanın birbirini sevmesi ve birbirine sadık kalıp evlenmesi evlendikten sonra kızı olması, oğlanın Askerliğe gitmesi askerlikte bir olay olup cezaevine atılması. Kitapta ne olursa olsun bu iki gencin yetişkinin birbirinden vazgeçmemesi, hep güvenmesi. Yani ben bu kitaptaki 2 yetişkini çok sevdim çünkü ne olursa olsun birbirinden vazgeçmiyorlar hep güveniyorlar ve en sonunda da kavuşuyorlar... 
Bekle Beni 
Zülfü Livaneli
Bekle Beni Zülfü Livaneli