L.
@llaraoz
Bir tablo çizerken deliren ressamlardan,şiir söylerken devleşen şairlerden, çalarken piyanosu yanan piyanistlerden olmak istedim.
25 okur puanı
Haziran 2021 tarihinde katıldı
"Sanata fiziksel bir tepki vermiştim.Derin bir nefes alarak rahatlamaya çalıştım.Hayatımda ilk defa sanatın bir sesi var gibi hissetmiş,sanki bir senfoninin muazzam bir akoruymuşcasına,sanatı neredeyse kulaklarımla işitebilmiştim.."
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
"Yanlış olduğunu düşündüğün hiçbir şey yapma, yalnızca doğru olduğuna inandıklarını yap ve yaşantının da bunu yansıtmasına özen göster. Söylediğin her söz, her koşul altında tekrar söyleyebileceğin şeyler olsun. Yani, söyleyeceğini yalnızca kapalı kapılar ardında değil, gerekirse devletin kapısında da söylemeye hazırlıklı ol ve kalabalığı çekmek için insanlara yirmi dakika ver. Bunu gösteriş için değil, bir kimliğinin, bağının olduğunu ve her zaman kimliğinin arkasında durmaya hazır olduğunu göstermek için yap. Her olumsuz durum, şiddetle gözdağı verilerek çözülmez. Çözüm için aklına güven ve onu takip edecek cesarete sahip ol!" dedi"
"Neden anne?" diye sordum.Emlak lisansı vardı,hemşireydi,ayrıca kumarhanesi ve oteli vardı.Neden denize açılmak istiyorsun?"
"Çünkü birliklerine kadınların girmesine izin verilmediğini söylediler. Birliğin zenci bir kadını kesinlikle kabul etmeyeceğini öne sürdüler. Onlara bahse var mısınız? dedim. O birliğe her kadın girebilene ve gemiye çıkıp denize açılabilene kadar kapılarına dayanacağım."
"Bu çalışmanın sonrasında, hayatımda suların her zaman sakin akmayabileceğini, yaşantımın zorlayıcı günlerinin parlak ve ümit verici olabileceğini, fakat olmayabileceğini de kabul ettim. Bu yüzleşmeden beri, günlerim fırtınalı ya da güneşli de olsa ve gecelerim ihtişamlı ya da yalnız da geçse minnettar olma tutumumu koruyorum. Eğer karamsarlık, düşüncelerimi işgal etmekte israrcıysa, her zaman yarının olduğunu hatırlıyorum. Bugün mutluyum.
"dünyanın dört bir yanında bir koroyu ya da senfoniyi ya da bebeklerinin ağladığını duyamayan milyonlarca insanı düşün. Yaz oraya, Duyabiliyorum; Tanrı'ya şükür. Sonra bu not kâğıdını görebildiğini yaz ve dünya- nın dört bir yanında bir şelaleyi, çiçeklerin tomurcuklanışını ya da sevgililerinin yüzünü göremeyen milyonlarca insanı düşün. Yaz oraya, Görebiliyorum; Tanrı'ya şükür. Sonra, okuyabildiğini yaz oraya. Dünyanın dört bir yanında o günün haberlerini, memleketten gelen bir mektubu, yoğun bir sokaktaki dur işaretini ya da...
Kalemi elime aldım ve başladım. "Duyabiliyorum. Konuşabiliyorum. Oğlum var. Annem var. Abim var. Dans edebiliyorum. Şarkı söyleyebiliyorum. Yemek yapabiliyorum. Okuyabiliyorum. Yazabiliyorum."