Küçükken çok güzel olmanın her problemi çözeceğini düşünürdüm. Güzel olursan sevilirsin herkes etrafında olur. Her alanda bir numara olursun vs vs..
meseleyi çok yanlış anlamışım yalnızlıktan başka bir şey getirmezmiş..
Kalbime hançar saplamış gibiydi hissi..
Kalbime saplanan hançer, bedenime değil, ruhuma işledi. Kan akmadı, yara görünmedi ama her nefeste biraz daha derinleşti. Gözlerim gülerken içim sessizce kanadı, kimse görmedi. En ağır acı, kalpte taşıdığın ve kimseyle paylaşamadığındır.
Ey, benim iyimser hallerim,
Çabuk aldanışlarım,
Hep inanışlarım,
Alttan alışlarım,
Hatayı hep kendimde buluşlarım,
Değmeyecekleri kafama takışlarım,
Yoktan yere, akıp giden gözyaşlarım, Hepinize elveda..
Artık ben kimsenin,
Hiç kimsesi olmayacağım!
Sana kızgın değilim... Sana kızmayacak
kadar seni iyi tanıyorum... Sonra seni seviyorum... Neden sevdiğimi bilmeden seviyorum... Bu sevgiyi her gittiğim yere beraber götüreceğim... Allahaısmarladık. Güzel dudaklarını öperim.
“
Benimde sözlerimle seni kırdığım çok oldu, ama sonrasında bunu daima anlardım, canım acırdı, ancak kendime hakim olamaz, sözcüklerin ağzımdan çıkmasını engelleyemezdim, onları daha söylerken pişman olurdum. Ama sen sözcüklerle kolayca hücuma geçerdin, ne söylerken ne de sonrasında birilerine acırdın, insan senin karşında tümüyle savunmasız kalırdı.”