E.C.
@llllarossa
Vazgeçilmemiş hayallere, yazılmamış şiirlere ve geceye...
22 okur puanı
Şubat 2023 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Reklam
Onu seviyorum çünkü o benim, benden öte bir parçam. İkimizin nasıl bir ruhu var bilmiyorum ama onunkiyle benimki birbirinin aynı.
"-Derlerdi ki; Ey oğul, geceleri gökyüzüne baktığımızda gördüğümüz geçmişimizdir. Her ruh son nefesiyle çekilir alınır cisminden. Ondandır ki ölü bir beden cisimden ibarettir, cesettir. Ruhumuz yıldızlara göçer ve bir kıvılcım bırakır yeryüzünde. Oradan bakar oğullarına kızlarına atalar.
Yeri gelir ses olur yeri gelir göz olur yeri gelir nefes olur soyuna sopuna. O sebepledir ki, hayatı sev, sen hayatını seversen hayat da seni sever..."
Bir ekim akşamı, şöminenin başında sessiz sedasız koltuğunda otururken hayata veda etti. Evin çevresinde sert bir rüzgâr esti ve adeta kükreyerek bacadan içeri nüfuz etti. Sanki her an sert bir fırtına çıkacakmış gibi bir gürültü koptu fakat hava hiç soğuk değildi.
Hatırlıyorum da efendim uykuya dalmadan
hemen evvel usulca kızinın başını okşamış, "Ah, Cathyciğim, neden hep böyle akıllı uslu oturamazsın ki?" demişti. Cathy de başını kaldırıp babasına bakmış ve gülerek, "Neden sen de hep böyle iyi huylu bir adam olmazsın ki, babacığım?" diye karşılık vermişti. Ama babasının yine sinirlendiğini görünce hemen elini öpmüș ve "Sana ninni söyleyeyim," demişti.
"Bu Lara Dorren aep Shiadhal. Mezar değil bu elbette, bir kenotaf. Heykelin duruşu şaşırttı mı seni? İki âşığı, Lara'yı ve Lodlu Cregennan'ı mermerden yaratma fikri destek görmedi. Cregennan bir insandı, Amell mermerini onun heykeli için harcamak bağışlanamaz bir suç olurdu. Bir insanın heykelini dikmek buraya, Tir Ná Béa Arainne'ye küfretmek gibi olurdu. Öte yandan, bu duyguya dair bütün anıları kasten silmek çok daha büyük bir suç olurdu. Bu durumda bir orta yol bulundu. Cregennan şeklen burada değil ama aslında burada. Lara'nın bakışında ve pozunda. Aşıklar birlikteler. Onları hiçbir şey ayıramadı. Ne ölüm ne de unutulma... Hatta kin."
