İlk basımı 2017 tarihinde olmasına rağmen iletişim yayınevinin çıkardığı bu resimli hikayeler serisiyle yeni tanıştım. 15 dakikadan az bir süre de okuyup bitirilebilecek türden bir kitap.Emrah Serbes'in kalemiyle ilk defa bu kitapta buluştum.Ve gerçekten ilgimi çekti.Hikayenin içinde ciddi bir mevzu anlatırken bi anda güldürebiliyor da.
Hikayenin içeriğinde, baş karakter olan Nurettin'in önyargısından (aslında hepimizde olan) bahsetmektedir.
Yaşadığı duyguları dışa vuramamanın verdiği hırçınlık,sinirlilik var Nurettin'de.Onu çok iyi anlıyorum.Küçüklüğünden beridir, ağlamasının onu güçsüz düşüreceğini söyleyen insanların yanında büyümüş bir çocuk.Haliyle çoğu duygularını içine atan bir çocuk olmuş...
Hikayenin geneline bakarsak da aslında milliyetçilik temasına vurgu yapıyor.Ama nasıl bir vurgu?
Milliyetçilik adı altında aslında ırkçılık yapılıyor.Bu konuya bu şekilde değinmesi çok hoşuma gitti.Vatanını,milletini,bayrağını koru,evet! Ama bunu yaparken insanları yargılama.
Nurettin küçük bir çocuk,insanları yargılayacak bir tipleme değil esasında. Annesinden gelen bir sözle birlikte baş karakterimiz gaza geliyor.Yani burada sitemimiz tamamen Nurettin'in annesine'dir :)
Üst Kattaki Terörist