Sylvain Johnson | Külkedisi
“Cendrine küllerde doğmuştu, orada yaşadı ve sonsuza kadar kendini orada kaybetti.”
🩶Külkedisi masalını hepimiz bilir ve severiz değil mi?
Ama bu kitapta o sevdiğimiz masal yok. Balo yok. Prens yok. Büyülü atmosfer yok. Neler mi var peki? Çürüme, ōlūm, intikam…
Hadi gelin masalın en başına dönelim.
Cendrine annesini kaybettikten sonra babasının getirdiği yeni anne ve iki üvey kız kardeşle yaşamaya başlıyor. Başlarda her şey çok normal ilerliyor. Sonra babası iş için evden gittiğinde asıl kabus başlıyor. Cendrine külkedisine dönüşüyor Buraya kadar her şey bildiğimiz gibi. Bilmediğimiz kısım ise buradan sonra başlıyor işte.
Evin altında bir krematoryum var. Üstelik bu yer aynı zamanda Cendrine’in odası oluyor. Yani onun hayatı o ōlūm kokan yerle iç içe. Cesetlerle ilgileniyor. Onları temizliyor, hazırlıyor, dokunuyor…
Artık hikaye masal olmaktan çıktı değil mi? Psikolojik bir karanlığa dönüştü. Çünkü Cendrine’in iç dünyası da yaşadığı yer gibi yavaş yavaş kararıyor.
Cendrine’in içindeki bastırılmış öfke, yalnızlık ve travma bir yerden sonra şekil değiştiriyor. Ve olaylar öyle bir noktaya geliyor ki artık ona “zavallı kız” diye bakamıyoruz. Yaptığı seçimleri sorguluyoruz. Haklı mı , haksız mı diye sorguluyoruz.
Cendrine , iki üvey kardeşini öldürerek bizi sert bir hikayenin içine sokuyor. Öyle basit de yapmıyor bunu. Okurken mideniz kalkabilir Sonrasında olanlar ise daha iyi değil. Ama her sayfayı da merakla çevirtiyor. Kitabın her sayfasında şoka uğradım
Bazı sahneler gerçekten sert. Öyle romantize edilmiş bir karanlık değil; rahatsız eden, yer yer mide bulandıran bir gerçeklikte. Bayağı psikolojik olarak hazır olmak gerekiyor. Uyarıların başta verilmesini ben de önemli buldum çünkü herkesin kaldırabileceği bir içerik değil. Neden
#OkudumBitti
#KitapYorumu
Jojo Moyes – 
Senden Sonra Ben
Bu kitabı okurken sürekli şunu hissettim:
Yazar bir hikâyeyi sürdürmek istemiş ama duygu derinliğini değil, karakteri taşımış.
Lou’nun yaşadıkları bu kez büyük kırılmalarla değil; alışma, toparlanma ve yeni bir düzen kurma çabasıyla ilerliyor. Okuması kolay, dili akıcı ama anlatılanlar fazla tanıdık. Sürprizi yok, riski yok.
İlk kitap güçlü bir iz bırakmıştı; bu kitap ise o izi genişletmek yerine çevresinden dolaşıyor. Okurken rahatsız etmiyor ama heyecan da vermiyor. Bitince “iyi ki okudum” demiyorsun, “okundu” diyorsun.
Benim için Şubat’ın ortalama kitabı oldu.
Ne sevildi ne de yarım bırakıldı.
Sadece yerini aldı ve kapandı.
Jojo Moyes – Senden Sonra Ben
Bu kitabı okurken sürekli şunu hissettim:
Yazar bir hikâyeyi sürdürmek istemiş ama duygu derinliğini değil, karakteri taşımış.
Lou’nun yaşadıkları bu kez büyük kırılmalarla değil; alışma, toparlanma ve yeni bir düzen kurma çabasıyla ilerliyor. Okuması kolay, dili akıcı ama anlatılanlar fazla tanıdık. Sürprizi yok, riski yok.
İlk kitap güçlü bir iz bırakmıştı; bu kitap ise o izi genişletmek yerine çevresinden dolaşıyor. Okurken rahatsız etmiyor ama heyecan da vermiyor. Bitince “iyi ki okudum” demiyorsun, “okundu” diyorsun.
Benim için Şubat’ın ortalama kitabı oldu.
Ne sevildi ne de yarım bırakıldı.
Sadece yerini aldı ve kapandı.
Bir iki saatte okunabilecek bir kitap olmasına rağmen konusu ve dil bakımından okuyucuya basit gelebilir. Yazarın kaleminden alel fevr çıkmış bir eser olan kitabın konusu ise; Nell’in erkek arkadaşına sürpriz yapıp birlikte Paris’e gitmek için bilet almasını fakat erkek arkadaşı gelmeyince Paris’te haftasonunu nasıl geçirdiğini ve bu iki günde başına neler geldiğini anlatır. Herkese keyifli okumalar.
Senden Önce Ben, hayatla bağı zayıflamış bir adamla, yaşamı fazla ciddiye almadan sürdüren bir kadının yollarının kesişmesini anlatır. Lou ve Will arasındaki ilişki, yalnızca bir aşk hikâyesi değil; aynı zamanda yaşam, seçimler ve özgürlük üzerine düşündüren duygusal bir yolculuktur.
Kitap akıcı bir dile sahip, kolay okunuyor ve duyguyu okuyucuya sade bir şekilde geçiriyor. Yer yer gülümsetirken, yer yer insanın içini burkan sahneler var. En güçlü yanı, “sevmek bazen bırakmayı da gerektirir mi?” sorusunu okura düşündürmesi.
Genel olarak, duygusal ama abartısız, kısa sürede içine alan ve iz bırakan bir roman.
İnceleme1000Kitap
Filmden önce kitaba şans verdim. Açıkçası - klasik okuyan birine göre, yazarın kalemini baya beğendim. Sürükleyici bir aşk hikayesi diyebilirim.Lakin bazı yerler baydı beni sebebini bilmemekle beraber ,biraz tekrar ediyor kendini olaylar farklı olsa da.Böyle bir kitaba böyle bir son yakışırdı, Will’i suçlamadan önce empati yapmanızı tavsiye ederim.
Moyes ten beklemediğim bir kitap oldu. Diğer kitaplarıyla kıyaslanamaz bile. Ama yine de farklı öykü tadında bir kitap. Kafa dağıtmak, tüm yoğunluğun arasında basit bir yolculuğa çıkmak gibi. Beklentisiz…
Okunması şart mı ?
Çokta sayılmaz ama yine de şans verilebilir.