Nisa

Nisa
@lnisaokur
Danna
Kurt
Ah! artık benim de benzim sari, Damar kanımı dolaştırmıyor. Hiçbir kıyıya ulaştırmıyor, Beni Sehrazad'in masalları. Anlamıyorum dilinden artık Geceyi saran güzelliğinin; İçim kor bir kuyu gibi derin, Bir şey beklemiyor benden artık. Susmak istiyorum, susmak buğun. Susmak. hiçbir üzüntü duymadan. Büyük bir kus iniyor semadan. Sukut, bu indiğini gördüğün. Artık tırtılları beslemiyor Bahçemin orta yerindeki dut. Başıma kondu ebedi sukut. Gün yeniden doğmak istemiyor. Kuşla oldumsa da senli benli, Beynimi kurcalayan bir kurt var: Anlamak istiyorum, ne yapar Rüzgarı boşalınca yelkenli?
Sayfa 158
Edebiyat
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Biliyorum, kolay değil yaşamak; Ama işte Bir ölünün hâlâ yatağı sıcak, Birinin saati işliyor kolunda. Yaşamak kolay değil ya, kardeşler, Ölmek de değil; Kolay değil bu dünyadan ayrılmak
Sayfa 149
Edebiyat
Deniz Kızı
Denizden yeni mi çıkmıştı, neydi; Saçları, dudakları Deniz koktu sabaha kadar; Yükselip alçalan göğsü deniz gibiydi. Yoksuldu, biliyorum – Ama boyna da yoksulluk sözü edilmez ya – Kulağımın dibinde, yavaş yavaş, Aşk türküleri söyledi. Neler görmüş, neler öğrenmişti kim bilir. Denizle boğaz boğaza geçen hayatında! Ağ yamamak, ağ atmak, ağ toplamak, Olta yapmak, yem çıkarmak, kayık temizlemek… Dikenli balıkları hatırlatmak için Elleri ellerime değdi. O gece gördüm, onun gözlerinde gördüm; Gün ne güzel doğarmış meğer açık denizde! Onun saçları öğretti bana dalgayı; Çalkandım durdum rüyalar içinde.
Sayfa 141
Edebiyat
Birdenbire
Her şey birdenbire oldu. Birdenbire vurdu gün ışığı yere; Gökyüzü birdenbiler oldu; Mavi birdenbire. Her şey birdenbire oldu; Birdenbire tütmeye başladı duman topraktan; Filiz birdenbire oldu, tomurcuk birdenbire. Yemiş birdenbire oldu. Birdenbire, Birdenbire; Her şey birdenbire oldu. Kız birdenbire, oğlan birdenbire; Yollar, kırlar, kediler, insanlar... Aşk birdenbire oldu, Sevinç birdenbire.
Sayfa 140
Edebiyat
Yalnızlık şiiri
Bilmezler yalnız yaşamıyanlar, Nasıl korku verir sessizlik insana; İnsan nasıl konuşur kendisiyle, Nasıl koşar aynalara, Bir cana hasret, Bilmezler.
Sayfa 122
Edebiyat