Kerem
@logosnous
Köşesinde oturan zavallı ahlakçının biri de diyor ki: "Hayır! insan başka türlü olmalıydı" ?.. Hatta biliyor da, nasıl olması gerektiğini, bu sefil yobaz, duvara çiziyor kendini ve "ecce homo!" diyor...
Öğrenci
İstanbul Üniversitesi Hukuk Fakültesi
Trabzon-İstanbul
Trapezus
4 okur puanı
Ekim 2021 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Eşikte bir kadın oturuyor, örgü örüyordu; ayaklarının dibinde köy işi olduğu belli bir beşikte küçük bir çocuk uyumaktaydı. Drogo bu çocuğun büyük insanlarınkinden çok farklı, nazik ve derin bir uykuyla uyuyuşunu hayretle seyretti. Bu küçük yaratık henüz kafa bulandıran düşüncelerin ne olduğunu bilmiyor, küçük ruhu, kaygısız, isteksiz ve acısız, saf ve son derece sakin bir atmosferde dolaşıyordu. Drogo hiç kıpırdamadan uyuyan küçük çocuğu seyretti, yüreği derin bir hüzünle doldu. Kendini böyle uykuya dalmış bir biçimde düşünmeye çalıştı, gözünün önüne hiçbir zaman göremeyeceği çok özel bir Drogo geldi.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Drogo, insanların her zaman birbirlerinden uzakta olduklarını fark etti, birisi acı çektiğinde, acısı sadece kendisine ait oluyor, hiç kimse o acıyı birazcık olsun dindiremiyordu; bir insan acı çektiğinde, duydukları sevgi ne denli büyük olursa olsun, diğerlerinin bu yüzden acı çekmediklerini ve yaşamdaki yalnızlığı işte bu durumun oluşturduğunu fark etti.
Çekip gittiğimizde, sanki çok şey biliyoruzdur: Kalırsak neler olacağı hakkında, bilebileceğimizden çok daha fazlasını biliyormuş gibi davranırız. Kendimizi belli şeylerden kurtarmak adına gelecekle ilgili her şeyi biliyormuş numarası yapmamız gerekir ve bunu kabul etmek illa zulme (mazoşistçe) katlanılmasını öğütlemek değil, seçenekler hakkında farklı şekilde düşünmektir. Bazen, belki de farkına vardığımızdan daha sık, yaşadığımız deneyimlerden ziyade yaşamadığımız deneyimlerle ilgili bilgiye sahipmişiz gibi sürdürürüz hayatımızı.
Aşık olduğunuz insan aslında rüyalarınızın erkeği ya da kadınıdır; daha tanışmadan önce onu hayal etmişsinizdir-yoktan değil, zira hiçlikten hiçlik çıkar, ama yaşanmış veya arzulanmış deneyimlerinizden. O kişiyi o denli net bir biçimde ayırt edebilmenizin nedeni onu bir anlamda zaten tanıyor olmanızdır; onu bunca zaman beklediğiniz için ezelden beri tanıyormuşsunuz gibi gelir, ama aynı zamanda size gayet yabancıdır. Tanıdık yabancı kişilerdir onlar.
yaşamın karşıt-kavramı olarak "tanrı" kavramı uydurulmuştur – onda zararlı, zehirli, çamur atan her şey, yaşama karşı ölümcül düşmanlığın tamamı korkunç bir bütünlük içinde sokulmuştur! var olan b i r i c i k dünyayı değersizleştirmek için "öbür dünya" , "hakiki dünya" kavramı uydurulmuştur. – hiçbir hedefi, hiçbir aklı, hiçbir görevi bizim yeryüzü-gerçekliğimize bırakmamak için! bedeni hor görmek, onu hasta –"kutsal"– kılmak, beslenme, barınma, tinsel perhiz, hasta tedavisi, temizlik, hava koşulları gibi yaşamda ciddiyeti hak eden tüm şeylere ürpertici bir ciddiyetsizlikle yaklaşmak için "ruh" , "tin" , hatta son olarak "ölümsüz ruh" kavramları uydurulmuştur! sağlık yerine "ruhun selameti" yani tövbe sancısı ile selamet histerisi arasında bir folie circulaire. "günah kavramı uydurulmuştur, ilgili işkence araçlarıyla birlikte içgüdüleri şaşırtmak, içgüdülere karşı güvensizliği ikinci bir doğa haline getirmek için "özgür istenç" kavramı uydurulmuştur. "bencil olmayan" "kendini yadsıyan" kavramında asıl dekadans alameti, zararlı olanın ç e k i m i n e - k a p ı l m ı ş -olmak, kendi-yararını-artık-b u l a m a m a k, kendini-yıkmak asıl değer simgesi, "ödev" , "kutsallık" , insandaki "tanrısallık" yapılmıştır! sonunda -en korkuncu- i y i insan kavramında her türlü zayıftan, hastadan, nasipsizden, kendi-kendinden-acı-çekenden, y o k - o l m a s ı - g e r e k e n herkesten yana taraf tutulmuştur–, s e ç i l i m yasası çiğnenmiş, gururlu ve gelişkin, evet diyen, geleceğin bilincinde olan, geleceğin güvencesi olan insana karşı koymak ideal haline getirilmiştir – k ö t ü denmiştir bundan böyle bu insana... ve tüm bunların a h l a k o l d u ğ u n a inanılmıştır! –ecrasez l'infâme!––
