Ölüm bazen bir baş ağrısı kadardır.
Peşime düştü,
Anlamsız bir kurşun gibi,
Lokman hekim çare olmadı,
Musalla taşında ağrım kesildi,
Anne hiç sevdiğim olmadı,
Ben yalnız gidiyorum,
Gülüşlerim yarım kaldı,
Başımın ağrısı idi,
Çektiğim fotoğraflara kar yağdı,
Bıraktığım insanlar benden habersiz ağlıyorlar,
Anne başım musalla taşında ağrıyor...
Bir bebeğin gıdığını öpmeden gidiyorum,
Hiç sevdiğim olmadı,
Zamansız gelen ölümdü,
Bahtıma kar yağdı...
Kefene sarılmış bedenim,
Başımdaki ağrı toprakta sessiz dinleniyor,
Ve ben de yokum artık,
Lokman hekim sen çare olmadın el veda...