Kadirhan Sobi
@lordoflucky
25 okur puanı
Temmuz 2018 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Hakan Günday’ın tüm kitaplarını severek okumuş biri olarak bu kitabı bu kadar geç okumuş olmamalıydım. Bir roman olsaydı belki daha fazla üzülürdüm; ancak kısa hikâyelerden oluşan bir derleme eser olması bu hayal kırıklığını bir nebze bastırdı. Hakan Günday’ın kaleminden çıkmış yeni bir roman okumaya duyduğum özlem nedeniyle, bu kitap beklentimin biraz altında kaldı.
Yine de hikâyelerde yazarın kaleminin o tanıdık lezzetini hissettim. Özellikle birkaç hikâye, eminim ki tüm okurları etkilemiştir. Her hikâyenin üzerine rahatlıkla sohbet edilebilecek bir yapısı var. Hatta bazı bölümleri arkadaşlarımla birlikte okuyup üzerine konuştuk. Bu keyifli sohbetlere vesile olması, bu kitabın benim için yarattığı en değerli etki oldu.
Afet, League of Legends evrenine ilgisi olanlar için tam anlamıyla bir hazine. Oyunu yaklaşık 10 yıldır oynayan biri olarak kitabı okurken tanıdığım coğrafyaları, karakterleri bu kez sayfalar arasında görmek hem nostaljik hem de çok tatmin ediciydi.
Afet karakteri, sıradan bir kötü figür olarak sunulmuyor; aksine, doğayla büyü arasındaki kırılgan dengenin vücut bulmuş hâli gibi. Kitap boyunca karakterin iç çatışmaları, geçmişi ve kararlarının ardındaki psikolojik derinlik oldukça etkileyici. Romanın en güçlü yanı, oyundaki yüzeysel kalabilen lore’un burada çok daha detaylı ve karakter odaklı şekilde işlenmiş olması. Ancak LoL evrenine uzak olan okuyucular için bazı yerlerin yoğun ve açıklamasız gelebileceğini söylemek gerek. Evrene hâkimseniz, bu detaylar birer ödül gibi; değilseniz ise zaman zaman bilgi eksikliği hissedebilirsiniz.
Genel olarak Afet, LoL evreninin romanlaştırılmasında başarılı bir örnek olmuş. Hem karakter derinliği hem de evrenle kurduğu bağ açısından okunmaya değer. Eğer Runeterra'nın hikâyesine biraz bile ilgi duyuyorsanız, bu kitap sizi içine kolayca çekecektir.
"Ben düşünmüyorum, beynim kaynıyor."
Dostum, beraber çok kanadık. Kanayanların aykırılar olduğu kanaatindeyim. Aramızda pek dillendirmesek de biz de aykırılardanız. Onlar gibi olamayız, fıtratınıza ters. Korkmayalım, deli diyecekler bize. Korkmayalım o gömleği giymekten. Bilirsin deliye her gömlek yakışır.
En azından burada bizim üstadlığımızın bir mahiyeti kalmıyor ama ne yapalım ÜSTAD!...
Dostumum, üstadımın hediyesisin üzerinde ki kıymetli not.
Yazarın okuduğum ilk kitabı. Beni içine bu kadar çekmesini beklemedim bir kitaptı. Aşk kitabı diye elime geçince ister istemez bir önyargı koyuyor insan. Ama okudukça aşk kadar aşk felsefesinde içinde bulundurması yargınızı kırmanızı hızlandırıyor.
Romantik nostalji bu kavrama tamamiyle tav oldum.
Benin ilk kez bu kitapta denk geldiğim bir terim. Kendimi tam anlamıyla özdeşleştirdiğim bir kavram. Benim için aşkım ne ifade ettiğini görmemi sağladı.
Diyaloglar o kadar gerçekçi ki geçmişteki hatıralarınıza gitmek yetmiyormuş gibi bir de üstüne dünyanın her yerinde her zamanında işleyişin böyle olduğunu söylüyor. Bu yüzden sinirlendiğim yerler oldu. Keşke bende yapsaydım yada aynen bende böyle yaptın, dediğim çok oldu.
Batının fable i ve doğunun mesellerinin harmanlarmış hali kitabımız. Doğa üstü olaylar içeriyor ama bunlara tamda daha üstü diyemeyiz. Daha çok canlı, cansız farketmeksizin insan kimliği verilmiş öğeler içeriyor. Okurken bu yüzden La Fontine havası almamak elde değil.
Yazarın dili oldukça akıcı hatta şiirsel. Öykülerde mesajı net bir şekilde vermesi kitabı tüm yaş grupları için okunabilir kılıyor. Lâkin yazarın çizimlerine de yer verilmiş. Yazar çizimlerinde insanları anadan doğma resmettiği için tüm yaş gruplarına uygunluktan çıkıyor. Yinede genç yaşta okunabilecek bir kitap.
