İnsan iyi olduğu sürece yaşayabilir, tek başına kalınca hayatı devam ettirmek olanaksız gibi görünür. Savaşmaktan vazgeçilir. Umutsuzluğun ilk adımıdır bu. Ölüme bakılır, hayata bakılır ve boyun eğilir. Ama bu kanayan bir yara gibidir.
Yanardağ taşları dışarı fırlatır, devrimler de insanları. Böylece aileler uzaklara gönderilir, ülkelerinden ayrılır, topluluklar dağılır ve gidenler şaşkınlık içinde sanki bulutlardan düşüyor gibi olur.