Bayan Söğüt
@losttwillow
son zamanlarda içimde sadece okuyarak dolacağını hissettiğim bir boşluk var
instagram: losttwillow
7 okur puanı
Şubat 2026 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Kuyucak'tan kopuş
(spoiler içerir)
Yusuf'u hep bir aidiyet kavramı içerisinde düşündüm. Çünkü o, Kuyucak Köyü'nden ayrıldığından beri kendini hiçbir yere koyamadı. Etrafı her ne kadar kalabalık olsa da o içindeki yalnızlıktan kurtulamadı. Köyün samimiyetine zıt düşen şehirde, yaşananlara ve samimiyetsizliğe inanamadı. Sert mizaçlı, lakayt göründüğü zamanlarda bile içindeki o merhametli ve sakin tarafı hiç bir zaman kaybetmedi.
İki kez babasını kaybetti.
İki kez de tüm ailesini yitirdi. Hem de şu genç, çocuk yaşında...
Muazzez'in yaptığı hatalara, düştüğü çirkin yollara karşı kitabın anlatıcısı ve de Yusuf hep merhametle yaklaşmış, "çocuk" diye bakmış ama ben tam olarak o şekilde düşünmüyorum. "15" yaş bir çocuk yaşı değil. Hele bahsettiğimiz zaman dilimi en az 100 yıl öncesiyse bu daha çok değiştirir durumu diye düşünüyorum. Yani Muazzez'in yaptıklarını "çocuk" diye bir kalıba sokup da görmezden gelmeyi, yaptığı yanlışları ele almamak için yeterli bir savunma olarak görmüyorum. Ama Muazzez'in psikolojisini, nasıl bir ebeveyne maruz kaldığını gördükten sonra kızı anlayabiliyorum fakat dediğim gibi "çocuk" diyerek geçiştirmeyi de desteklemiyorum.
Öyle fitneci ve yanlışı normalleştiren annesi olduğu için ben hatayı Muazzezden önce annesi Şahinde Hanımda ararım. Tabi bu bütün yanlışlar silsilesinin başı da belki de Salahattin Bey'in kendisinden 15 yaş küçük ve henüz 15 yaşında olan bir kızla evlenmesiydi. Kız çocuklarının kişisel gelişimi ve ahlakından önce evlendirmeye çalışmak işte böyle kötü ebeveynliklere, huzursuz bir aileye ve yaşı ne kadar büyüse de zihni olgunlaşamayan bireyler ortaya çıkarır. Şahinde Hanım bunun en tabii örneklerinden biri.
Kitabın sonu da çok hızlı gelişen olaylarla bir anda son buldu. Zaten içimde bir huzursuzluk oluşmaya başlamıştı kitabın sonuna doğru ve
Reklam
Kendinden "ben" diye değil "o" diye bahsetmek
Çünkü beni artık hoş görün, Nastenka, üçüncü tekil şahısla anlatacağım, bunları birinci şahısta anlatmak korkunç biçimde utanç verici oluyor.
Evet bana olan sevgisi, yakında diğeriyle buluşacak olmanın sevincinden, mutluluğunu bana da bulaştırma arzusundan başka bir şey değildi...
Hayalperest, insan değil biliniz ki ortalama cinsten bir varlıktır. Daha çok erişilmez köşelerde bir yere yerleşir, orada neredeyse gün ışığından bile saklanır ve eğer içine kapandıysa da, o köşeye sümüklüböcek gibi yapışır ya da belki bu açıdan hem hayvan hem de ev olan, kaplumbağa denen o ilginç hayvana çok benzer
Ne dersiniz, neden mutlaka yeşil boyayla boyanmış, isli, kasvetli ve yakışıksız biçimde sigara dumanıyla kaplanmış odasını öylesine sever ?
Reklam