Konuşmanın ihtiyaç sayıldığı yerde susmak sanattır
Bulmak yitirmekle başlar sevdayı
Her yeni buluş, her yeni kesif
Yitirilmiş bir şeylerin habercisidir aslında
Sevinme buldum diye
Yıllar sonra varıyorsun kaybettiklerinin farkına
Mutlu aşk yok ki dünya da
Ama ikimizindir aşk, mutsuz olsa da..
(Lovis Aragon- çevirisi:Cemal Süreyya)
Çocuklar güle oynaya büyürse sonunda büyükler güler. Büyükler mutlu olup gülümseyince tüm ülke ve dahi insanlık güler.
Aşk olmasaydı kim getirirdi bize ellerimize ısıtacak güneşi?
Şairleri haykırmayan bir millet, sevenleri toprak olmuş öksüz çocuk gibidir
Ben kalemin kuluyum, sizin köleniz değil
Bizi değerli kılan şey dışarıdan nasıl göründüğümüz değil, içimizde kim olduğumuzdur
Aşk balona benzer, şiştikçe patlar
Sevmek Kehribar taşı gibidir dokundukça parlar.
İnsanların ayrılıklara da ihtiyacı vardır
Mana ile doyanın ölümle işi yoktur
Her kim olursa olsun merhamet
Pyrrhus: Öyle bir Achilles'ten doğdum ki, evrenin hakimi kendisi, bütün tanrıların krallığından pay almış soyu: Thetis sayesinde denizlere hükmediyor, Aeacus sayesinde öte dünyaya, Lovis sayesinde de göklere.
Hecuba'nin bütün evlatları, onca kral soyu gömüldükten sonra, sen, babaları, cenaze alayına oldun en son halka, Ulu Lovis'e bir kurban gibi kesildi, şimdi, başsız, öylece yatıyorsun Sigeum kıyılarında.