Maksim Gorki, okumaktan hoşlandığım bir yazar. Genel olarak kitaplarını akıcı buluyorum.
"Çocukluğum" da hayli akıcı idi.
Şöyle bir yorum yapabilirim; Zeze'nin hikayesinden daha acıklı bir hikaye ancak yazar bu duyguyu cümlelerine yükleyememiş, hissettiremedi. Yine de okunmaya değer görüyorum.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
"Bana bak"
Sadece tek bir hüner. O da: tahammül. Sabretmek. Katlanmak.
"Neye katlanmak, Nana?"
"Bak, bu konuda hiç endişen olmasın,"
"Katlanılacak şey bulmakta hiç zorlanmayacaksın."