Sosyalizm dünya kavgasını "özel mülkiyet"i bitirmekle bitirebileceğini sanmış. Fenâ aldanmış. Çünkü sahipliği bitirdiği her sosyolojide sorumluluk hissini de köreltmiş. Yani ki insanlar sahibi olmadıkları şeylerin sorumlusu da olmak istememişler. "Mahsûl benim değilse tarlayı sürmek neyime!" diye dikelmişler. Buradan da tembellik çıkmış. Halbuki İslâm öyle dememiş. Ya? İslâm demiş ki: Mülk sorumluluk itibariyle senin. Daire-i muamelâtta öyle kabul ederim. Ama Mâlik-i Hakiki olmak bahsinde yalnız emanetçisin. Daire-i îtikadda öyle kabul ederim. Tarlanı ekip mahsûlünü alacaksın. Helâl u hoş olsun. Lâkin emanetçiliğinden yana hatırlatmaları da gözardı etmeyeceksin. Zekâtın, sadakan, ibâdetin de hoş olsun.
Arkadaşım, başka bütün ayetler bir kenarda dursa, yalnız "sistemindeki bütünlük"ten dolayı İslâm'ın hak din olduğuna iman ederdim. Meselâ:
"Mü'minler ancak kardeştirler!" buyuran din aynı zamanda "hamdın da Allaha mahsûs olduğunu" emrediyor. Ne mucize! Ne uyum! Ne san'at! Ne incelik! Evet. Bunlar bence "kâinatı kuşatan bir kanun"un fertleridir.
Aynı güzelin farklı sûretleridir. Yâni ki, birbirlerinin bütünleyicileridirler. Birisi olursa ancak diğerisi de olur. Birisi kuşanılırsa diğerinin kemâline erişilir. Öyledir: Hamdı topyekûn olarak Allah'a verenler ancak aralarında kardeşliği tesis edebilirler. Hızlı mı gittim? Karıştırdım mı? Peki. O zaman bu büyük hakikate bakmanın daha kolay yollarını aramaya çalışalım. Bismillah: Sualle başlayalım:
Şunca nizâlar niye çıkıyor arkadaşım? Para, menfaat, güç, mülk sevgisi, şöhret tutkusu, bencillik, kibir, hased... vs. Dilediğince ekleyebilirsin. Kem duygular-nesneler sayısınca çarpabilirsin. Fakat bence hangisinin ardına düşsek ilânihaye varacağız: **İnsanlar varlıkta asıl "hamd"ı paylaşamıyorlar. Evet.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Bediüzzaman Said Nursî'nin 
Kastamonu Lâhikası'ndan: "Bu asırdaki ehl-i İslâm'ın fevkalâde saf derûnluğu ve dehşetli cânileri de âlicenâbâne affetmesi; ve bir tek haseneyi, binler seyyiatı işleyen ve binler mânevî ve maddî hukuk-u ibâdı mahveden adamdan görse, ona bir nev'i taraftar çıkmasıdır. Bu sûretle, ekall-i kalîl olan ehl-i dalâlet ve tuğyan, safdil taraftarla ekseriyet teşkil ederek, ekseriyetin hatâsına terettüp eden musibet-i âmmenin devamına ve idamesine, belki teşdidine kader-i İlâhiyeye fetva verirler; "Biz buna müstehakız" derler."
Hele maşaallah. Yüzbin maşaallah. Diyarbakırlı kardeşlerimin gözlerinden öpmüşüm. Yiğitçe bir iş etmişler. Müslüman oğlu Müslüman Kürdistan'ı (kastettiğim devlet değil bölge) LPG'ci, estağfirullah, LGBT'cilerin "dans etkinliği" ile kirletmemişler. Dindâr cedlerine yakışır bir tavır sergilemişler. Tekbirlerle hepsini dehdehlemişler. O toprakların ulu büyüklerinin ruhaniyetine tebessüm ettirmişler.
Elhamdülillah. Barekallah. Tekrar bin maşaallah. Zaten, öyledir, Müslüman Ömer'leşti mi İblis bile onu görünce yolunu değiştirmeye başlar. Bak şimdi, anlatınca, gözlerinden öpmek de az geldi. Ben onların ellerinden de öpmüşüm. Öyle sayın kârilerim. Zira bu zamanda hamiyet-i diniyesiyle böyle celâdetli işler yapan gençler Allah'a pek yakındır.
Bu vesileyle yaptığım evhamlardan birisini de sizinle paylaşmak isterim. Efendim, bu diyeceğim, 
Ebubekir Sifil Hoca'nın kitaplarında-beyânlarında çok dikkat çektiği bir şeydir. 28 Şubat sürecinde yutulan bir zokaya dâirdir. Özetlemeye çalışayım: 28 Şubat'ta solcuların hepsi bir kalem tavır sergilememiştir. Ya? İçlerinden az bir kısmı, özellikle liberal kesim, mütesettir Müslümanların yanında durmuştur. Mağduriyetlerini izhâr eden yazılar yazmıştır. Beyânatlarda bulunmuştur. Evet. Allah hepsine hidâyet versin. **Ne
Biri Kadir Ezildi için LPG'li diye yorum yapmış yok abi öyle değil Kadir Ezildi aslında motorin