scherbatskyisreading
@lqvedrhee
everything we know is stardust, so don’t forget you are stardust.
Alaycı KuşRoman
Öncelikle sınav haftam olmasaydı kesinlikle daha çabuk bitireceğime eminim ama bir yerde yavaş yavaş okumak beni daha iyi hissettirdi serinin son kitabı olması sebebiyle. Veda etmek istemedim sanırım.
Ben diğerlerini beğendiğim gibi bu kitabıda beğendim. Bazı yerlerde ağladım bazı yerlerde çok eğlendim. Yan karakterlerin, özellikle diğer galiplerin yaşadıkları, Başkent’in onlara yaşattıklarını okumak gerçekten kalbimi kırdı.
İsyan kısımları, verilen mücadeleler, çevresindeki herkesin Katniss’e güvenip, ikinciye düşünmeden yardım etmek için gönüllü olması, ona karşı hep bir destek çabası içerisinde olmaları, bu uğurda verilen kayıplar ve bu kayıpların boşuna olmaması için verilen mücadeleler çok etkileyiciydi bence. Bir yerde üst üste o kadar çok kişiyi kaybediyoruz ki kitapta, durup bir süre ara vermek zorunda kalıyorsunuz. Bundan sonra yazacağım küçük bir kısım spoiler olacak ama yazmadan geçmek istemiyorum. Onu korumak adına bu yola çıkılan, onu güvende tutmak için yapılan onca fedakarlıktan sonra Prim’in Katniss’in gözleri önünde can vermesi çok ağırdı benim için.
“Hata olmalıydı. Bu mümkün olamazdı. Her şeyi yapmamış mıydım?” Gerçekten, her şeyi yapmamış mıydı?
Kitapta zaman zaman çok kişiye kızdım. Bunlardan biri şüphesiz Katniss’ti. Kitabın son sayfalarına dek hala Gale ve Peeta arasında gidip gelmesi deli etti beni. Tam diyorum bu sefer kendinden emin, 2 sayfa sonra tekrar bir şüpheye düşüyor. Ama en sonunda gerçekten EN SONUNDA buluyor bence doğru kişiyi. Ama yaptıklarına, söylediklerine, düşündüklerine rağmen asla gerçek anlamda kızamıyorum Katniss’e, yaşadıklarından dolayı sanırsam.
Çoğu kişi bu sonun Katniss’e uymadığını düşünsede ben Katniss’in çektiği sayısız acıdan, göğüs germek durumunda kaldığı her şeyden sonra sonuna kadar hakettiği mutlu sonunu
Reklam
ATEŞİ YAKALAMAK
1. kitabı okurken konusundan dolayı 2. kitap için çok heyecanlıydım. Zaten ilk kitabı bitirdikten 1 gün sonra bu kitaba başladım ve 3. kitap içinde aynı şeyi yapmayı planlıyorum.
Bu kitabı genel anlamda sevdiğimi söyleyebilirim. Oyunların başladığı kısma kadar çok sarmasada sonrasını çok hızlı bir şekilde okudum. Filmlerde çok sevdiğim Johanna ve Finnick'in kitaba dahil olması, Katniss'in onlarla arasında geçen diyaloglar yer yer çok keyifliydi. Hatta Katniss'in kafasında canlandırdığı Haymitch bile gülümsememe yetti bazı anlarda. Bu kitapta özellikle sevdiğim şeyler var, mesela ilk kitaba göre Haymitch ve Peeta gibi karakterlerle olan ilişkilerinin nasıl değiştiğini, onları nasıl ailesinden biri gibi görmeye başladığını, hatta onları kurtarabilmek için kaçmayı düşünmesini bile okumak çok çok çok güzeldi, ya da önceki yıl tek gayesi Prim'e verdiği sözü tutarak mücadele etmek olan Katniss'in bu yıl tek amacının kendini feda etmek uğruna Peeta'yı hayatta tutmak olması, geri döneceğine asla inanmaması falan daha aklıma gelmeyen gelse de nasıl bağlayacağımı bilemediğim bir sürü şey var. Fakat sonu, sonunu gerçekten anlayabilmek için 2 kere okumam gerekti. Buna rağmen hala kafamda bazı soru işaretleri var.
Az önce bazı incelemeleri okudum 3. kitabın tatmin edici olmadığına dair, umarım hayal kırıklığı olmaz. Şuan Peeta'nın son kitapta yaşayacağı hiçbir şeye hazır hissetmiyorum kendimi, yine de mutlu sonu kendime hatırlatmaktan başka bir şey de yapamıyorum.
2. kitabını yeni bitirdiğim bu kitabın muhtemelen kısa süre sonra 3. kitabınıda okuyacağımdan 1. kitap eksik olsun istemedim. Bu yazıları kapsamlı bir inceleme yazısı olarak değil neden beğendiğimi kısaca açıklayacak şekilde yazmak istiyorum.
Panem adındaki bir ülkede Başkent dışında hiçbir mıntıka rahat yaşamıyordur. Mıntıkalarda açlıkla, yoksullukla mücadele edenlerin temel amacıysa Başkent'e gerekli şeyleri üretmektir. (kömür, kumaş vs) Başkent geçmişte çıkan isyanları halka hatırlatmak, daha doğrusu unutturmamak amacıyla her yıl düzenlenen Açlık Oyunları'na her mıntıkadan, haraç adı verilen bir kız bir erkek çocuğu seçer ve onları tüm ülkenin izlemeye zorunlu olduğu ölümcül bir yarışın içine sokar. Haraçların amacı hayatta kalan son kişi olmaktır. Ana kahramanımız Katniss'in küçük kız kardeşi oyunlara seçilince en büyük amacı onu korumak, yaşatmak olan Katniss oyunlara gönüllü olur.
Ben kitabı okumadan önce filmini izlemiş olduğum ve yaşanılacak her şeyi bildiğim için haliyle kitap beni acaba ne olacak diye heyecanlandırmadı fakat buna rağmen neredeyse elimden hiç düşürmeyerek 4 günde okudum ve çok da keyif aldım. Kitabı okurken en çok sevdiğim şeylerden biri Katniss'in yürüdüğü yerlerde onunla birlikte yürümüş, çıktığı ağaçlara onunla birlikte tırmanmış gibi hissedebilmemdi, sanki onun yanında dolanan görünmez biri gibi hissettim. Aslında onunla dolanan biri gibi değilde Katniss'in hiç kulak vermediği bir iç ses gibi dersem daha doğru olur, çünkü zaman zaman ona kızdım zaman zamansa onunla mutlu oldum. Filmleri henüz izlememiş birinin daha büyük bir heyecanla okuyacağına eminim ama aksi durumda olan birini de pişman edeceğini hiç düşünmüyorum. Kısacası bu türde okumayı seven birileri varsa kesinlikle bir şans vermenizi öneririm. ️
