İnsan gençken kendini bir bütüne, insanlığın temel ilkelerine bağlı hissetmez, insan gençken bir sürü şey dener çünkü hayat bir genel prova gibi algılanır, perde gerçekten açıldığında değiştirebilecek bir prova gibi. Ama gün gelir ki perdenin her daim açık olduğu kafasına dank eder. Sahnelen, oyunun kendisidir.
Roland Barthes bir dostuna duygunun silinip gideceğini ancak yasın kalacağını söylemişti. Dostu şöyle cevap verdi: Hayır, duygular geri gelir bekle ve gör. Duygular geri gelir