Asrın

insanı, saf temiz istekleri yokluğa sürüklemiştir. belki ruhu ıssız bir adanın yalnızlığına sürdüler belki de ben ağustosböceği sesini düşümde gördüm.
Şiir
Hangi tür kitapları seviyorsun? 🔎 Polisiye 💕 Romantik 🚀 Bilim Kurgu 🏰 Fantastik 📖 Klasik 🧠 Kişisel Gelişim 🏛️ Tarih 😱 Gerilim
sanki bir çocuk daha ilk gülümsemesiyle birlikte yaşlanmıştır ve kalp -doğruluğunu yitirmiş bu kitabe- kendi taştan itibarına güvenmeyecektir artık
Şiir
kimse güneşle tanıştırmayacak beni kimse serçelerin şölenine götürmeyecek beni uçmayı anımsa kuş ölümlüdür
Sayfa 302·Kitabı okudu
Şiir
İnsanlar bunu bilmiyorlar, o kadar; nasıl düşünülebileceğinden haberleri bile yok; onlara düşünmek yeniden öğretilebilseydi, o zaman onlar da farklı yaşarlardı.
Sayfa 120
Alıntı
İnsanlık gerçekliği kazanırken düş denilen şeyi yitirdi. İnsan artık bir ağacın altına uzanıp, ayağının başparmağı ile ikinci parmağı arasından gökyüzünü seyretmiyor, fakat bir şeyler yaratıyor; ayrıca becerikli olmak isteyen insanın aç kalmasına ve düşlere dalmasına izin yok; o, biftek yiyip yerinden kımıldamak zorunda. Sanki eski, tembel insanlık bir karınca yığınının üstünde uyuyakalmış ve yeni insanlık uyandığında, karıncalar kanına karışmışlar, ve sanki insanlık, o zamandan beri bu hayvanlara özgü, berbat çalışkanlık duygusunu üzerinden bir türlü atamadan en büyük hareketleri gerçekleştirmek zorunda.
Sayfa 119
Alıntı