“İnsanların savaştan çok güzel bir şeymiş gibi söz ettiklerini duydum,” dedim.
“Ah!” dedi. “Hiç savaş görmemişlerdir herhalde. Kuşkusuz düşman olmadığı, sadece eğitim, geçit töreni ve tatbikat yapıldığı zaman çok güzel. Evet, o zaman çok güzel; fakat binlerce yürekli, iyi adam ve at öldürüldüğü veya bir daha düzelmeyecek şekilde sakatlandığı zaman hiç öyle görünmüyor.”
Senin ondan ayrılmaya karar vermen, artık senin için onun mevcut olmadığını kabul etmen demektir. Bir hiçlik önünde hiçbir mesele kalmaz. Düşünme. Kes.
Ararsa?
Ararsa yokum. Ben bir rüyayım artık. Arzu ile tekrar görülemem. Hafızasında yadigârım. Beni orada arasın. Arar mı?
Arar mı?
İşte aşk mücadelelerinin en büyük meselesi: Arar mı? Ben onun için neyim? İkimiz de bunu bilmiyoruz. Ayrılık -en müthiş test- bunu öğretecek bize.
Çünkü hiç kimse benim kadar, seni bekleyen felaketin sezgisine mâlik değil; çünkü hiç kimse benim kadar seni kendisiyle karıştırmıyor; ve hiç kimse senin kadar benim içimin aydınlığında körleşmiyor.