LUZIA’YI HER SEYDEN KORUMAK ISTIYORUM
Biraz garip bi kitapti surekli olaylar oldu ama aslinda hicbir sey olmadi? Karakterler de oyle davrandi falan.
Sidra da garip bi tipti asla ne yapmak istedigini cozemedim?..
Ikinci kitabi merak ediyorum ama ona 400tl vermeye hazir miyim emin degilim.
8 puan verdim ama ondan da emin degilim.
EMIN OLDUGUM TEK SEY HGOI BUNDAN COK COK COK DAHA IYI BI SERI GIDIN ONU OKUYUN LUTFEN.
İlk mangamm
Hayatımda ilk defa manga okudum ve manga benim için "asla okumam" dediğim şeylerin arasındaydı. Ama okuma zevkimi genişletmek istediğim için bir deneyeyim dedim. Okumaya alışmam kolay oldu. Hangi diyoloğu ne zaman okuyacağım? Diyordum ama ilk sayfalarda hemen alıştım.
Konusu güzeldi. Masal izliyormuşum gibi hissettim. Küçük küçük hikayeler ve bunların birer okul efsanesi olması çok hoşuma gitti. İkinci cildini de alırım kesinlikle.
Çizimleri de çok güzeldi. Hanako-Kun'u baya sevdim ve çok şirin. Devamını merak ediyorum.
Böylece manga okumaya başlamış oldum. İyiki de başlamışım. Böyle uzun romanlar okumaktan bunaldığımda çok iyi geldi. Üşenmeden bana bir sürü manga öneren 
Firefly ye çok teşekkür ederim.
Asla okumam dediğim bir diğer tür de bilim kurgu. Pek ilgimi çeken bir tür değil. Ama birgün onu da okuyacağım. Eğer bana önermek istediğiniz bilim kurgu varsa lütfen yorumlara yazın. Seviliyorsunuz<3
Firefly ye çok teşekkür ederim.
Asla okumam dediğim bir diğer tür de bilim kurgu. Pek ilgimi çeken bir tür değil. Ama birgün onu da okuyacağım. Eğer bana önermek istediğiniz bilim kurgu varsa lütfen yorumlara yazın. Seviliyorsunuz<3
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Ba-yıl-dım
Serais (osho) ve king fisher zilvarendr su için hırsızlık yapan yakalanan minik osho aşklarına savaşlarına bayıldım fantastik kitap bende seçmedim sarah j maas İn kitapları kadar zevk aldım bayıldım hatta lütfen türü seviyorsanız sanş verin
Ben Sakarım
Aile denince aklınıza ne geliyor?
Bir baba için aile; eşini ve çocuklarını korumak, onları kimseye muhtaç etmemek, hayatı onlar için elinden geldiğince yaşanılır kılmak demektir. Çocuklarını hayatın gerçeklerine hazırlarken merhameti ve sevgiyi rehber edinmektir.
Bir anne için aile; evlatları uğruna gözünü kırpmadan her şeyi göze almak, onları sonsuz bir sevgiyle kuşatmak, dünyanın karmaşası içinde koruyup kollamaktır. Hayatının son anına kadar "çocuklarım" diyebilmek, eşine yoldaş olmak ve birlikte güzel hatıralar biriktirmektir.
Çocuklar için ise aile; koşulsuz sığınabilecekleri bir yuva, güvenli bir limandır. Çünkü anne ve baba onların ilk kahramanlarıdır. Çocuklar sevmenin karşılığını beklemezler; sadece severler. Anne kızar, çocuk ağlar; ama yine anneye sarılarak ağlar. Çünkü onların dünyası anne ve babalarının varlığıyla ayakta durur.
Evet, aile; anne, baba ve çocuklar için tüm bu anlamları, hatta daha fazlasını taşır.
Peki gerçekten her aile böyle midir? Her anne ve babayı sorgusuz sualsiz kutsayabilir miyiz?
Alexandre Seurat'ın Sakar adlı romanı tam da bu soruların peşine düşüyor. Yazar, gerçek bir olaydan esinlenerek kaleme aldığı bu romanda, bir çocuğun sessiz çığlığını merkeze alırken aile kavramının karanlıkta kalmış yüzünü de gözler önüne seriyor.
Diana, yüzünden gülümsemesi eksik olmayan bir çocuk. Fakat o gülümseyişin ardında kimsenin duymadığı bir çığlık saklı. Kendisine ne olduğu sorulduğunda sürekli sakar olduğunu söylüyor; yaşadığı her olumsuzluğun kendi hatasından kaynaklandığına inanıyor. Oysa gerçekler çok daha farklı. Ne var ki gerçek ortaya çıktığında artık her şey için çok geç kalınmış oluyor. Kimse Diana'nın sessiz gülümseyişinin ardındaki acıyı göremiyor, kimse yardım çağrısını duyamıyor.
Romanı okurken bu hikâyeyi yalnızca Diana'nın
Yayınevi dilerim buraları ve yorumları görüyordur. Kitabı yarım bıraktım. Uzun süre elimde gezen bu kitabı yarım bırakma sebebim yazı puntosunun küçüklüğü oldu maalesef. Ya genç gözler okusun ya da puntoları az büyütün lütfen :)
Toprağından Sürülenlerin Ahı Nereye Gider?
Gazap üzümleri, insanların içinde biriken o çaresiz öfkenin ve adaletsizliğin olgunlaşmasını simgeleyen muhteşem bir eser. Okurken bir insan daha ne kadar çaresiz kalabilir ve daha ne kadar sömürülebilir tek tek sayfaların duvarına yaslanan ruhumda hissettim. "Ölüyor diyorum size, açlıktan ölüyor!" feryadı bolluk içindeki Kaliforniya topraklarında çocukların yetersiz beslenmeden ve açlıktan ölmesi, insanlığın en büyük utancı olarak kelimelere yansırken her satırda daha da hüzne boğan çaresizliği yaşatıyor ve asıl utanması gereken zenginlerin para para diye adaletsizliğin dibine vurmaya devam etmesi beni daha da kızdırıyordu. Peki ya zamanımıza bakınca yok mu, örnekleri? Gazze'deki insanlık krizi, Yemen'deki kıtlık, sokak hayvanları veya bireysel bir dram hangisinin yanında dimdik durabildik! Ben dahil, hiçbirimiz... Kitaptan bir cümle daha var ki onları en iyi bu cümle izah ediyor: "Aç insanların gözlerinde büyüyen bir gazap var. İnsanların ruhlarında gazap üzümleri olgunlaşıyor, ağırlaşıyor, bağ bozumu için ağırlaşıyor" .... Ben bu kitaba ikinci başlık desem aç insanların gazabı derdim, sanırım. Toprahından sürülen bu insanların ahı nereye gider?
Lütfen en azından küçük bir adım atalım ve yakınlarımızda olan muhtaçlara el uzatalım. Birikim yspmalıyım diyorsunuz ya... Hayır! Ayetlerde bile apaçık belirtiliyor. Allah rızkımızın fazlasını yetimlere ve öksüzlere sahip çıkalım diye veriyor. İhtiyacınızdan fazlasını ayırmak ahirette boynunuza dolanacak diyor.. Bizlere gerçeği sunan bu ve bunun gibi kitaplar daha da arttırılmalı. Okumak yerine filmini izlemek isteyen arkadaşlara da linkini bırakıyorum. Lütfen izleyin ya da okıyun. En önemlisi bizim gibi bizden farkı olmayan bakınca etten kemikten ama bir avuç topraktan yaratılan çaresizlere sahip çıkalım. (Kitabın Türkçe