hazel
@luvensirena
24 okur puanı
Ağustos 2022 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
nedense kitabı okurken ikilinin romantik anlarından çok tris'in çocuklarla bağ kurma çabaları ve onlarla ilişkisinin gelişimini okumak çok daha keyifliydi -kızla ilişkisi de çok tatlı ilerledi tabi de-
Reklam
o final neydi???? kitt tamam aşk üçgeni gibimsi bişeyler vardı ilk kitapta ama başrol erkek sen değilsin kendine gel peayı kendine isteyemezsin ki kaiyle bişeyleri yeni yeni çözdüler ya bu ikili mutlu olamayacak mı of
ben şimdi malakai gibi birini nerden bulucam imdat ya hani erkekler konusundaki tüm kriterlerimi arşa çıkardı çocuk ve böyle birini gerçek hayatta bulacağıma inancım sıfır
Kitabı okurken sanki bi noktada kendi hayatımı okuyor gibiydim, Connell'i çok uzun zamandır tanıyorum ve Marianne'e yaşattıkları da fazlasıyla tanıdıktı. Başta bu benzerlik beni çok şaşırttı, sanki biri benim hayatımı belli bir süre gözlemlemiş ve kitaba çevirmiş gibiydi. Sonu farklı olsa bile büyük oranda çok benzerdi; en azından yaşanan olaylar. Sadece kitapta karakterlerin verdiği tepkiler çok daha az problematik ve sessizdi bence. Ayrıca çocuğun kıza en başından beri olan davranışlarını hiç de doğru bulduğum söylenemez. Özellikle düzenli olarak hayatına girip çıkışı, ilişkilerini etkilemesi, sanki dünya onun etrafında dönüyormuş gibi kızın hayatını etkileme hakkını kendinde buluyor oluşu çok bencilceydi. Kızın da salaklıkları çoktu ama işin içine duygular girince mantığımızın nasıl devre dışı kaldığını bizzat deneyimlediğim için çok fazla kızamıyorum. Kitap genel olarak akıcı sayılabilirdi, o kadar orijinal bi konusu olmasa da kendini okuttu bilmiyorum bence ortalama sayılabilecek bi kitaptı.
Dördüncü Kanat'ı ilk okuduğumda başladığım gün -şu an olduğu gibi- bitirmiştim, sonraki gün de ikinci kitabını bitirmiştim ve bu evren beni o kadar içine çekiyor ki okurken hayatla olan bağım kesiliyor sanki. Son çıkan Oniks Fırtına kitabını okumadan önce de ilk iki kitabı tekrar okumak istemiştim ve bu verdiğim en mantıklı kararlardan biriydi. Okurken fark ettim karakterleri çok özlemişim -Dain tam bir orospu çocuğu ve ölmesi gerektiğine inanıyorum- özellikle Tarin ve Xaden'i. İlk okuduğumda olduğu gibi ikisinin de her sahnesini okumak çok zevkliydi. Violet de sevdiğim dayılı 'güçlü kadın karakterlerden' biri. Başlarda her ne kadar bunun aksi olsa da olaylar ilerledikçe kendini fazlasıyla geliştiriyor, bunu okumak da çok keyifli. İkinci kitabın finalinden sonra tekrar birinci kitabı okumak sanki karakterlerin gerçekten mutlu olduğu son zamanlar bunlarmış gibi hissettirdi. Hiçbir şeyden haberleri olmadan sadece bir sonraki sınavlarına kafa yorup okul hayatlarına devam edebiliyor oluşlarını özlemişim. Garip bir rahatlatıcı havası var en azından okurken. Basgitah'da ben okuyor olsaydım hiç de rahatlatıcı olacağını düşünmüyorum, Violet iyi bile idare ediyor bence.
Reklam