Diyelim ki kovdurdun bizi, işten attırdın! Yollara düşüp burası gibi tekinsiz bir yer daha mı arayacağız sanıyorsun? Kendi çiftliğimiz, kendi evimiz olduğunu bilmiyorsun bile. Mecbur değiliz artık burada kalmaya. Evimiz de var, tavuğumuz, meyve ağacımız da, bundan yüz kere güzel toprağımız da var bizim. Üstelik, dostlarımız var, tamam mı? Dostlarımız var bizim. Belki bir zamanlar kovulmaktan korktuğumuz olmuştur, ama artık korkmuyoruz. Kendi toprağımız var. Bizim orası. İstediğimiz an gidebiliriz..